Na een lange winterpauze is de camper weer geactiveerd: eerst weer aanmelden voor de wegenbelasting, dan uitlijnen in Oostrum, grote beurt en APK in America. Uitlijnen was noodzakelijk omdat er vorige jaar 2 nieuwe veerpoten ondergezet zijn vanwege een luchtlekkage.
Dit blog is intussen ondergebracht bij een andere provider. Het kan dus zijn dat sommige dingen anders werken. Daar komen we de komende tijd wel achter. Reacties zijn welkom.
En de tip: klikken op een foto laat deze vergroot zien.

Maandag 15 april 2024
Km-stand vertrek 172329

In het voorjaar naar het noorden terwijl de meeste reizigers naar het zuiden trekken. We zullen zien of het weer een beetje mee wil werken. Als het zonnetje maar schijnt is het niet meer zo belangrijk of het koud of warm is. We hebben een kachel….
Het was 14º en toen het in de loop van de middag begin te regenen zakte de temperatuur terug naar 8º.  ’s avonds in Ahlhorn CP bij het station: bussen en treinen, maar geen last.

foto 2
Vandaag heeft ons 1 camper ingehaald en wij hebben er ook 1 ingehaald…, maar die reed de parkeerplaats op. Wel zijn we er veel tegengekomen. Blijkbaar is het zuiden populairder dan het noorden om naar toe te gaan.

Dinsdag 16 april 2024. 
De temperatuur vandaag was tussen de 5 (in de regenbui) en 14 als tussendoor de zon schijnt. 
We rijden lekker rustig over de autobaan naar Denemarken, zelfs geen problemen in bouwput Hamburg. Gigantisch wat daar allemaal aan de hand is.

foto 3-4 
Gelukkig is er verder ook niets gebeurd waarover wat te vertellen zou zijn. Behalve misschien, zodra je Denemarken binnenrijdt valt op dat er heel veel elektrische auto’s rijden. We sturen aan op de CP in Christiansfeld. Het Unesco-erfgoed-dorp waar we ook vorig jaar gestaan hebben. Toen waren we onderweg naar Finland.

foto 6-7
km-stand 172999

Woensdag 17 april 2024.
’s Morgens nog een buitje, tegen de middag laat de zon zich steeds meer zien, 14º.
Via de 2 grote bruggen op 75 meter boven het water komen we in Zweden aan.

foto 14-16
De stad Malmö verkennen we per auto. Er is ruimte genoeg om overal te komen en zelfs te parkeren. We stoppen bij het Malmöhus, het oudste gebouw van Zweden en bezoeken de St.Petri kathedraal.

foto 21-22-23-25-27-29-33-36-37
Verder is er weinig bijzonders in de stad te zien. Wat wel opvalt: geen rommel. Je bent een knappe als je ergens gaat staan, rondkijkt en een stukje papier ziet.
Wat ook opvalt: hoe verder we komen hoe minder de natuur aan de lente begonnen is. Het is duidelijk minder groen.

foto 39-40-41-47
Overnachten doen we een stukje oostwaarts de stad uit bij Torups Slott.
Km stand 173304

foto 50-56-57-60

Donderdag 18 april 2024.
Het is lekker weer met een zonnetje en een paar wolkjes en een graad of 12.
We gaan naar Lund met een kort buitje onderweg. De lunch doen we op de CP waar we vorig jaar overnacht hebben, langs de weg met een mooi uitzicht op o.a. de gedraaide toren in Malmö, het hoogste gebouw van Zweden. Parkeren in hartje stad en dan lopen we in Lund naar de dom.

foto 72-75-77-81-82-83-88-89-90-91-92-94
Overnachten doen we op de CP bij de citadel in Landskrona.

foto 96-97-98-100-105-106
km stand 173370

Vrijdag 19 april 2014.
Vannacht wat regen gehad en die was vergeten om er op tijd mee op te houden. Een beetje druppelig tot de middag en vervolgens weer droog en soms een zonnetje. Temperatuur tussen 2º en 8º.

We doorkruisen Helsingborg. Net als overal heel schoon en ook hier geen sprake van drukte. Je kunt met de camper (bijna) overal komen. Vanmorgen konden we het grijs water kwijt in een straatkolk op onze CP, water hebben we gevonden in Tråå bij de parkeerplaats aan de jachthaven. 

foto 112-115-116

We komen op een CP in Hittarp, veel ruimte met zicht op Denemarken. Zo te zien vlakbij. Het is nog vroeg dus besluiten we om even op en neer naar Mölle te rijden. Een mooie route met onderweg Krapperup Slott. Een goede kop koffie in het schattige cafeetje met een bijbehorende prijs van dik € 4,- pp.
Terug om half vijf in Hittarp staat de teller op 173483.

foto 119-120-122-125-128-129-130-132.

Zaterdag 20 april 2024.
Het is max 6º vandaag, maar wel de hele dag volop zon!

foto 133-134-135-136

Zo rijdende door het platteland zie je dat de zeer natte periode niet alleen bij ons geweest is, maar hier ook. Overal zijn op stukken landbouwgrond grote poelen te zien waardoor bewerking nog niet kan.
Wij gaan in … kijken in het vliegtuigmuseum met natuurlijk vooral de Saab-toestellen zoals de Vigen alsmede veel militaire items. uniformen, medailles en techniek zoals radar- en commando-posten.

foto 138-141-143-144-147-148-151-152

Al snel worden we aangesproken door een van de vrijwilligers die ons vertelde dat het terrein vroeger, toten met de koude oorlog, een groot vliegveld was. Na de inkrimping van leger en vliegveld, wordt nu bij het een stukje verder gelegen nieuwe vliegveld de hele handel weer opgetuigd ‘thans to that crazy Guy in Russia’ en ‘Russians are very unreliable’.

We komen op onze uitgezochte CP in Laholm aan en hebben zoiets van ‘dat lijkt wel heel erg op die plek waar we ooit waren, maar waar was dat ook alweer?’
Ook een CP, net na de bocht in de weg, beetje hoger gelegen aan een rivier (de Nissan!) bosjes langs de oevers. Waar ze toen bloemen aan het planten waren… Geen idee waar dat was.
Het visrestaurant heeft heel goede recensies en die blijken waar te zijn: warm gerookte zalm die weliswaar koud geserveerd wordt, maar heel erg lekker is samen met de frietjes en wat groenten. En erg betaalbaar.

foto 153-155
Km-stand 173565

Zondag 21 april 2024.
Een hele graad warmer vandaag en wéér de hele dag zon.

Onze buur-camper vertrekt en dan zien we ineens waar ze toen de bloemen aan het planten waren. Een eerdere overnachtingsplek op 28 mei 2018, onderweg naar het startpunt van onze Noorwegen-groepsreis.
We rijden over de Kustvägen, de kustweg dus. Soms zie je de zee, soms hoge duinen en dan weer een rotsachtige omgeving.

foto 157-158-159-160

Onderweg doen we Varberg-vesting aan. Een gigantisch complex waar we niet naar boven lopen, maar wel helemaal rondom.

foto 165-168-169-171-172-174-175

foto 178
Km 173734

Maandag 22 april 2024.

Vanmorgen begon het met 1º en dat werden er zelfs 7 vandaag onder een voornamelijk strakblauwe hemel met een lekker zonnetje.

We hebben overnacht in Särö, een grote P-plaats aan de rand het dorp en van het bos. Enkele km’s lopen en dan sta je aan het strand…. zeggen ze. Voordat we echt onderweg gaan rijden we nog even naar het haventje en daar stopt de weg ook.

foto 178-179

Wij rijden een stukje terug naar Göteborg, maar we hebben al besloten om de stad niet in te gaan. Parkeren kan er waarschijnlijk wel, maar een camper op een stadsparkeerplaats is een gewild object voor inbrekers lezen we. Bovendien is de stad weliswaar heel groot, maar ook is bijna alles vrij nieuw. Dat geldt trouwens voor alles in Zweden hebben we al eerder opgemerkt. Echte oude binnenstadjes zijn er hier en daar wel maar dat beperkt zich dan tot houten huisjes. Van het beroemde ‘Scandinavian Design’ vind je in de architectuur, in onze ogen, niets terug.

We gebruiken de grote stadsbrug dan ook alleen maar om verder te kunnen naar Öckebrö en Hönö (eukebreu en heuneu dus). Twee eilandjes voor de kust van Göteborg waar een gratis veerbot naar toe gaat. Tussen de 2 eilanden een brug, maar daar ben je overheen zonder dat je het merkt. Er varen een stuk of wat veerboten af en aan: zodra er een boot vol is of dat er een paar minuten voorbij zijn gaat ‘ie. Zelfs de bus van de lijndienst heeft het veer gewoon in de route.

foto 181-184-185-189-192-195

in Kungälv maken we nog een paar foto’s

foto 201-203-204-206

foto 207

De camper staat ’s avonds in Stora Höga op een voor campers afgescheiden gedeelte van een groet P-plaats, strak aan zee.

foto 209-211-212-213-214
Km-stand 173876

Dinsdag 23 april 2024.
Weer: wat minder zonnig, maar ook maar 1 klein buitje ’s middags. Het blijft koud.

Qua CP een rustige nacht. Vervelend was alleen dat het alarm thuis om half vijf een storing had.
Het landschap is divers: hadden we de eerste dagen veel platteland met landbouw, daarna kwam er meer glooiing. Gisteren werd het heel erg rotsig. Maar wat er overal zijn: groot formaat golfbanen. Waarschijnlijk is iedere Zweed lid van een golfclub.

foto 218-220-221

Mooie route ook weer vandaag naar Trollhättan. Met recht kun je dat een waterstad noemen. Gelegen bijna aan de zuidpunt van het derde grootste binnenmeer, met een kustlengte van 4880 km, van Europa. En nog een cijfer: op de bodem liggen waarschijnlijk ongeveer 10.000 scheepswrakken. De eerste waterkrachtcentrale van Zweden werd in 1910 in Trollhättan gebouwd en het water stroomt op verschillende niveaus door de stad. Een kanaal verbindt het Kattegat met het Vänern-meer en dat is ook de reden van de bloei van de stad. Daarvoor zijn 6 sluizen met een hoogteverval van 44 meter nodig. Helaas is het kanaalmuseum alleen in de maanden juli en augustus geopend. Dan maar de eigen foto’s.

foto 232-235-237-238-239-241

Trollhättan is ook de thuisbasis van Saab. Als vliegtuigfabriek begonnen en nog steeds met de Vigen de concurrent van de JSF, zijn ze in 1947 begonnen met de autoproductie. Begin jaren negentig is GM ingestapt en midden jaren negentig voor 100% eigenaar geworden. Zij hebben het tegen 2010 in de verkoop gezet, maar die verkoop is mislukt. Tot uiteindelijk Spyker de boel overnam en ervoor zorgde dat na een dik jaar de hele handel in 2011 failliet ging. In het museum een uitgebreid overzicht van de geschiedenis en de auto’s van Saab. Leuk om te zien (klik vooral op de foto’s)

foto 243-246-250-254-255-256-257-259-261-263-265.

We rijden een klein stukje door naar Vänersborg, echt aan de zuidpunt van het meer, waar we de camper aan de jachthaven parkeren voor de nacht.

foto 266-267
km 173951

Woensdag 24 april 2024.
Prachtig weer vandaag: veel zon, 7º, en een enkel druppeltje ’s middags.

Wat een mooie CP was dat in een mooie omgeving. Gisteravond werden er zeillessen gegeven onder begeleiding van een motorboot. Vannacht rustig ondanks dat de CP tegen de rand van de stad ligt. 
Wij rijden het natuurpark Huneberg in. Nog rustiger dan dat het tot nu toe overal is. Op het eind ligt een uitzichtpunt over het meer….. totdat het bos de overhand kreeg.

foto 269-270

Terug door Vänersborg en op zoek naar de uit de laatste ijstijd stammende, duizenden jaren oude mosselbanken die hier ergens op een berg moeten liggen, stammend uit de tijd dat de zeespiegel 17 meter hoger was dan nu! Het kleine museum dat er bij ligt was dicht en wij hebben ook niets kunnen vinden.

foto 271-273

foto 274-275

Op weg richting Uddevalla en daar de (weer gratis) veerboot op over de Gullmanbocht. Verder via Lysekil en Hunebostrand naar Smögen.

foto 277-278-280-283

Smôgen is een bijna volledig op toeristen gericht plaatsje. Maar die zijn er nog niet dus we kunnen overal met de auto dichtbij komen. Volg tante Tadua (onze GPS) en rij je vervolgens hartstikke vast tussen de huisjes. Terug uit, parkeren en te voet verder. Maar, zegt dan een mevrouw, je mag hier niet parkeren. Wij: 2 minuutjes? Och…, doe je dat toch gewoon. Dan blijkt dat we toch nog een eind moeten lopen. Terug naar de camper en via een andere route toch goed terecht gekomen.

foto 287-288-293-296-297-299-301

Blijven we hier op de CP of rijden we door? Enfin, lang verhaal kort. We rijden door, CP Fjällbacka is ook niks, spijt dat we niet gebleven zijn en vervolgens geland op de CP in Hamburgsund en dat is ook niks. Maar het is intussen wel half acht en laat genoeg. Het dorp stelt niets voor, maar er komen veel Duitsers lezen we. Waarom?

foto 308-313-315

Weetje: het dorp Fjällbacka is de geboorteplaats van Camilla Läckberg (beroemde schrijfster van Zweedse krimi’s) en de laatste rustplaats (1982) van Ingrid Bergman (beroemde filmster, o.a. Casablanca met Humphrey Bogart).
km stand 174169

Donderdag 25 april 2024.
Het weer blijft hetzelfde. Veel zon en soms een enkele druppel, 7º

Enige onrust vannacht was alweer een storing thuis.
Vanmorgen waren we wat vroeger weg dan gisteren naar onze eerste stop in Tanumshede / Vitlycke. De plek met de ingekraste rotstekeningen uit de bronstijd en een museum erbij. De beschrijving van het geheel staat in 2018-2 op donderdag 31 mei 2018, dag 15!

foto 318-319-320-325

We kijken nog even naar de hele grote CP in de meest westelijke stad van Zweden Strömstad, maar kiezen toch een plekje bij het monument ’steenschip’ in Blomsholm. Dat zijn een in de vorm van een boot (reizen naar het hiernamaals) opgestelde stenen, stammend uit de jongste ijstijd. Rondom zijn er zo’n 20-30 grafheuvels. Veel is er niet bekend over het ontstaan en de gedachten er achter. In het midden staat een gedenksteen uit 1665, waarschijnlijk van de familie die dit gebied zo’n 100 jaar in bezit had.

foto 328-333-336-338-340
Km stand 174248

Vrijdag 26 april 2024.
Zon en wolken, 8º. Prima dus.

De route vandaag gaat vanaf Blomsholm bij Strömstad naar Bengtsfors, via Noorwegen. Een prachtige weg waar je om de paar meter wel weer een foto kunt maken. Je merkt overigens alleen dat je in Noorwegen zit aan de schrijfwijze van de als eu klinkende ö (zweeds) of de ø (Noors). 

foto 342-343-344-345-348

Onderweg is er maar 1 stopplaats de moeite waard: de Dalslands Moose Farm. Na alles bij elkaar meer dan 15.000 km zien we eindelijk elanden en dan ook nog eens 14 bij elkaar. Nummer 15 loopt ergens op het 10 hectare grote terrein. Zoveel hebben ze er hier in het fokprogramma zitten. We arriveren op precies de juiste tijd om het voeren te kunnen meemaken. Dan komen ze (bijna) allemaal opdraven. Na het kopen van een ticket kunnen we erbij zijn.
Van een heel erg aardige jongeman die de toelichting geeft krijgen we snoepjes zoals stukken wortel en banaan om de beesten uit de hand te laten eten. Het zijn bijzonder vriendelijke dieren, sommigen zeer sociaal met mensen, anderen minder. Misschien dat die laatsten de snoepjes minder lekker vinden of ze hebben alleen aandacht voor de grote voerbak. Je hoeft niet bang te zijn dat ze bijten, ze hebben alleen achterin tanden. Voorin geen snijtanden dus.
De verzorger vertelt: ze hebben dunne poten omdat je daarmee beter door de sneeuw kunt lopen vanwege de mindere weerstand. Rensnelheid is gemiddeld 60 km/uur en top zelfs 70. Ze kunnen over 2 meter heen springen en ook nog eens goed zwemmen. Ze vinden waterplanten ook lekker. Duiken kunnen ze tot 5 meter diep waarop de gids zei dat het dus niet onmogelijk is dat als je in een van de meren gaat snorkelen, je onder water een eland tegenkomt. Wij denken echter dat die kans wel héél erg klein is 😉 

Eenmaal weer buiten hebben we een beeldverbinding met Liv om haar te feliciteren met haar 11e verjaardag en dan rijden wij verder naar onze CP in Baldersnäs.

foto 349-351-369-374-375-377-378

foto 379-382-383-384-385-386-387
km stand 174335.

Zaterdag 27 april 2024.
Weer: het begint grijs en in de loop van de dag weer strakblauw. Nog steeds maar 7º.

Doodstil en stikdonker was het op de CP waar we samen met een Noor stonden. Of die rust de oorzaak was van het pas om dik half tien wakker worden? Als het dan toch al laat is, doen we het heel rustig aan en vertrekken we pas na de koffie. Al heel snel komen we op de binnenweg naar Håverud uit. In de navigatie zijn standaard snelwegen, tolwegen, boten enz. uitgeschakeld en daarom komen we vaak op de meest mooie wegen. Zo nu ook: meer dan 10 km op een bijna singel-track-road die volledig het zeer geaccidenteerde landschap volgt. Stijgingen en dalingen van 21%, blind summits en scherpe bochten. Een achtbaan is er niets bij, prachtig.

foto 395-398-403

Het Dalsland kanaal is 250 km lang, maar slechts 12 km is door mensen aangelegd. Een deel daarvan ligt in Håverud met iets bijzonders, een scheepsbrug. Stel voor: het ene meer ligt een aantal meters hoger dan het andere. Een smalle canyon verbindt beide via een waterval. Dan zou je zeggen, bouw een aantal sluizen op de plaats van de waterval. Maar al in 1868 waren ze slim genoeg om te zien dat het gesteente dit niet aan zou kunnen. Dan bouw je een kunstkanaal langs de wand dat je vervolgens laat oversteken middels een scheepsbrug naar de andere kant van de canyon. Daar kun je wel een aantal sluizen bouwen, dus probleem opgelost. Het gevolg is een toeristische attractie waar je in één blikveld waterval, scheepsbrug, daarboven de spoorbrug en daar weer boven de autobrug ziet. Ingewikkeld? Als je het eenmaal door hebt niet meer 🙂

foto 406-409-418-419-420-426-429

Na zoveel indrukken houden we het om half vier voor gezien, zoals meestal rond deze tijd overigens. We gaan staan, op de eerste sinds het vertrek betaalde, CP in Åmål aan het (alweer) Vänernmeer. Heel mooie plek en behalve stroom van alles voorzien.

foto 431-434
km stand 174422

foto 388-389

Zondag 28 april 2024.
Weer: goed genoeg om de hele dag te blijven staan. De wind is gedraaid naar het zuiden en de temperatuur gaat wat omhoog de komende dagen.

Op de CP is plaats voor minstens 100 campers en er staan er zes.
’s Middags een wandeling naar de stad waar ook niks te zien en te doen is. Daarmee is alles verteld over vandaag.
’s Avonds staat er nog 1 andere camper…., maar er werd wel gecontroleerd of je wel betaald had (130 SKr)

foto 437-441-445-447-448

Hier in Zweden zijn ze gek op oude Amerikaanse auto’s, van die grote lange sleeën, die op zondag tevoorschijn komen om mee te pronken. Meestal nieuwe showroom-conditie.

Behalve die is er nog een tweede trend: wat oudere auto’s, geen klassiekers, bij voorkeur Volvo stationcars, zijn omgebouwd tot 45km-auto, te herkennen aan een achterop bevestigde gevarendriehoek met afgeknipte punten. Ophanging zo laag mogelijk, uitlaat schurend over de grond en de boxen achterin zo groot mogelijk. Plaats voor een achterbank is er niet meer. Ramen open en volume op stadion-niveau. Ongelofelijk wat een kabaal er uit zo’n bak komt. Als je die in Venlo op de Oude Markt zou zetten, kun je het gegarandeerd in Velden letterlijk volgen.

Maandag 29 april 2024.
Afgelopen nacht flinke regen, maar zoals het hoort, is het ’s morgens droog en tegen de middag is de zon er weer. Soms achter de wolken. Temperatuur loop op net boven de 10º.

We hebben een mooie route naar Ekesläs op de punt van een net geen schiereiland. En dan dezelfde weg een km of 30 weer terug. Precies op het einde ligt een kleine camping die ’s zomers waarschijnlijk bezet is door de eigenaren van de bootjes in het haventje.
We zien onderweg afwisselend landbouw en ‘onbruikbare’ stukken land. Onbruikbaar omdat de ondergrond vooral uit rots bestaat en daarop groeien weliswaar bomen, maar omploegen kun je dat niet. Verschillende oude kerkjes en verspreid ook mooie huizen.

foto 449-451-452-453-457-458-460

In de buurt van Karlstad vinden we een LPG-station (Gasol), helemaal verborgen op een industrieterrein achter wat onduidelijke gebouwen. Nergens aankomen! Dat doet die meneer zelf, incl. verloopstuk aansluiten. Nog nooit meegemaakt. Whatever, we zijn weer vol en kunnen koelkast, kachel en gaspitten blijven gebruiken.
Als overnachtingsplaats kiezen we een CP midden in de stad. Er staan er al een stuk of vijf, die later gewoon geparkeerd bleken te zijn. Een heleboel stadslawaai maar ’s nachts rustig. Prima geslapen daar.

km stand 174591

Dinsdag 30 april 2024.
Weer: het wordt voorjaar. Strakblauw en vandaag 17º

Voordat we echt weg zijn, crossen we nog door het centrum van de stad. Dat gaat hier allemaal prima omdat het nergens druk is. Waar die mensen allemaal zijn? En de auto’s?

foto 463-467-468

Vanuit Karlstad gaat het eerst naar Kristinehamn, een ‘abstecher’ van de normale route. Niet zozeer vanwege de sculptuur van Pablo Picasso die daar staat, maar ook om de route. Het laatste stuk naar Kristinehamn en daarna de sculptuur gaat direct langs het water. Langs de grootste en langste botenaanlegplaats ooit gezien. Zoiets van ‘waar ligt jouw boot’? ‘Aan steiger 332 op plaats 114’. Uiteindelijk is toch het beeld van Picasso de oorzaak van de conclusie dat de trip de moeite waard was.

foto 478-481-482-486-487

We moeten grotendeels dezelfde weg weer terug om net boven Karlstad naar het noorden af te buigen naar een mogelijke CP bij Kil aan een meer, dat Fryken of zoiets heet. Het is inmiddels stoelen-buiten-zetten-weer en daar profiteren we graag van. Een best behoorlijk grote plek waar we staan met de rug tegen de weg, maar dat maakt niets uit want ’s avonds komt hier toch geen verkeer meer.

foto 490-492-494

Dan wordt het avond en komen er een paar auto’s parkeren bij het restaurantje aan het andere einde van de P-plaats. Als er dan tegen half acht honderden auto’s staan en er nog steeds parkeerplaats gezocht wordt gaan we toch maar eens kijken wat er aan de hand is. Het zal toch niet dat de Zweden op de eerste dag met mooi weer allemaal tegelijk willen wandelen? Navraag aan een mevrouw die ergens op een bankje zit èn opzoeken op internet, leert dat het vandaag Koningsdag is in Zweden. Maar nog belangrijker vlg. die mevrouw is dat het vannacht Walpurgisnacht is, het begin van de lente. Dat wordt gevierd met feest! Muziek, speeches en vreugdevuren. Ofschoon er ook wordt gezegd dat men zo van het tuinafval af komt…

foto 496-497-508

km stand 174749

Woensdag 1 mei 2024.
Het begint met 12º en ’s middags zelfs 20º. Volop zon!

De natuur begint hier pas aan het voorjaar te denken. De bladknoppen aan de bomen proberen heel voorzichtig uit of ze al echte bladeren kunnen worden. Wij gaan nog steeds noordwaarts naar de kop van het meer, Torsby. Onderweg doen we wat stadjes en dorpen aan maar dat heeft eigenlijk geen zin. Mooi is het eigenlijk nergens, wel anders. In de bebouwde kom vooral de kleur wit, langs de route vooral rood en soms geel. En alles van hout met een enkel bakstenen gebouw en zelfs dat meestal wit gemaakt.

foto 511

Halverwege de routen komen we in Målbacka, de geboorteplaats van Selma Lagerlöff (1858-1940). Winnares van de Nobel-literatuurprijs in 1909 maar vooral bekend als de schrijfster van Niels Holgerson. 

Het verhaal:

De familie Holgersson woont in Skåne in het uiterste zuiden van Zweden op een kleine boerderij. Daar groeit hun enige zoon Nils op. Nils is niet zo vriendelijk voor de dieren thuis, hij houdt ervan om ze te plagen en te sarren. Als hij op een dag een nisse (een soort kabouter) vangt en weigert die weer vrij te laten, spreekt de boze kabouter een betovering uit over Nils. Hij wordt zo klein als een duim. Nils smeekt de kabouter om hem weer groot te maken, maar de kabouter verdwijnt zonder een spoor na te laten.
Meteen krijgt Nils het aan de stok met de dieren van de boerderij die hem allemaal uitlachen en dreigen om hém nu eens te pesten, en Nils moet vluchten. Hij verstopt zich in de heg die om het erf groeit.
Op dat moment vliegt een groep wilde ganzen over de boerderij. Ze roepen de tamme ganzen op om mee te vliegen naar de bergen en vrij te zijn! De meeste ganzen voelen er echter niets voor om hun leventje op te geven. Alleen Mårten, een jonge ganzerik, wil wel mee. In eerste instantie lukt het hem niet op te stijgen – hij heeft nooit echt vliegen geleerd. Nils heeft er even geen erg in dat hij klein en hulpeloos is en probeert de ganzerik het ontsnappen te belemmeren. Hij grijpt Mårten bij de nek en… op dat moment slaagt die erin op te stijgen. Met veel moeite slaagt Nils erin op de rug van de ganzerik te kruipen.
Omdat Mårten niet gewend is te vliegen gaat het niet zo snel. De leidster van de ganzengroep, Akka van Kebnekajse, wordt kwaad en probeert hem ervan te overtuigen dat het beter is terug naar huis te gaan. Als het donker wordt bereiken de ganzen de oevers van het Vombmeer waar ze stoppen voor de nacht. Mårten is zó uitgeput dat hij zelfs geen kracht meer heeft om wat te drinken. Met een enorme inspanning slaagt Nils erin de ganzerik naar het water te slepen. Dan ontdekken de andere ganzen hem, en omdat ze geen mensen in hun midden dulden dwingen ze Nils om de volgende dag terug naar huis te keren. Mårten, die zijn leven aan Nils dankt, heeft geen andere keus dan met hem mee te gaan.
’s Nachts wordt een van de ganzen gevangen door Smirre de vos. Nils weet de gans te bevrijden. Als beloning laat Akka de kabouter komen, die Nils de keuze geeft weer een gewone jongen te worden. Nils besluit echter dat hij liever meegaat naar Lapland. Zo begint een reis vol spannende avonturen, ontmoetingen, gevaar en bovenal wijze levenslessen (met dank aan Wikipedia).

foto 514-515-518

Dan rijden we naar de CP in Torsby, aan de achterkant van het station. Het enige voordeel dat we daar zo zien is dat er een pizzeria vlakbij ligt. Het is geen doorslaggevende reden om daar te blijven staan. We zien een veel mooiere plek zo’ 50 km verderop in Spikebol, genoemd Munkebols Ängen. Afstandje van niks hier. We volgen de aanwijzingen in Google-maps en staan vervolgens op enig moment precies tegenover de CP aan de andere kant van de rivier. Tenminste, dat zegt die Nederlandse mevrouw die hier iets met sledehonden doet en het erg storend vindt zich zo vaak campers hier vastrijden. Enfin 6 km om op de andere plek te komen die we na intensief zoeken ook vinden. Helemaal leeg en voorzien van wc’s, bbq-plekken, schuilhutten, bankjes en zelfs een niet-afgesloten gereedschapshok met alles wat je maar nodig kunt hebben voor het onderhoud hier.

Rond zes uur arriveert een Pools busje. Man en vrouw zijn gisteren uit Polen vertrokken en rijden morgenvroeg om 4 uur weer aan naar de Lofoten. Weer een uur later een camper die 50 m verderop gaat staan: 2 dames met kinderen. 

Overbodig te zeggen dat het stil, stil, stil was. Nou ja, op enkele momenten na dat de sledehonden gevoerd worden en zich van enthousiasme goed lieten horen.

foto 522-524-525-527-528-530-532

Donderdag 2 mei 2024.
Weer: volop zon en 20º

Als wij wakker worden is iedereen al weg. Wij blijven hier vandaag staan, lekker rustig niets doen.
Druk was het niet: gedurende de hele dag is er 1 meneer op een quad en 1 meneer in een Mercedes-SUV voorbij gekomen, beiden waren binnen 2 minuten weer terug. Geloof het of niet: dat was echt alles! Oh je, komt er om half acht nog even een busje langs, maar die hebben we niet meer terug gezien. Zal wel aan het einde van het pad van de wereld afgevallen zijn. En verder, buiten de twee momenten dat de honden gevoerd werden, stilte, ppsssstt…….

Veel, heel veel water in Zweden. Je kunt overal aan zien dat het peil heel hoog staat, ook van de rivier waar wij nu bij staan. Thuis is tegen de avond een noodweer geweest, ook heel veel water dus. Ongekende hoeveelheden.

Vrijdag 3 mei 2024.
Weer: idem als gisteren.

De stad die we niet aandoen is Arvika. Vlg. ons reisboekje kun je er elke dag van het jaar een ander meer opzoeken: er liggen er 365 rondomheen.
We moeten een klein stukje terug naar de hoofdweg, richting Stöllet en buigen dan naar links af op de E16/E45. Op weg naar de noordelijkste punt van deze reis. Eerst naar Malung. Voordat we daar zijn rijden we dus een kleine 40 km over die dubbele E-weg. Vergelijk maar met een rijksweg bij ons. Wat gebeurde er: we zien enkele auto’s en welgeteld 1 huis. Verder bossen, heide en veel water en omdat we toch op 500 m hoogte zitten ligt er ook nog best wel wat sneeuw. Deze weg, slingert door het landschap en ineens, vlak na zo’n kronkel een prima plekje om even koffie te drinken. Als de camper stilstaat zijn we oprit al meer dan 50 meter voorbij. Niet getreurd: gewoon achteruit zetten, de volgende auto komt waarschijnlijk toch pas over 10 minuten…

foto 533

Dan ineens, letterlijk in the middle of nowhere, Malung. Je ziet het vanaf de hoogte liggen en als je dan het stadje inrijdt, is het ineens druk. Veel mensen, veel auto’s. 4 Supermarkten op 100 meter afstand van elkaar en langs de hoofdstraat een tiental restaurantjes. Wij kiezen voor de Thai, benieuwd hoe dat gaat. Nou, simpel. Je betaalt 125 SKr pp (ong. €11,-) en bedien je van het buffet. Incl. sushi, veel diverse gerechten, toetje, limonade en koffie.
Aldus gesterkt rijden we de stad uit en binnen een kilometer is het weer eenzaam en verlaten. eerstvolgende aanwijzing: na 32 km rechts aanhouden. Tijdens de volgend 50 km al niet veel meer. Totdat we in de file (!) terechtkomen in Mora. Niet getreurd, we gaan gewoon verder naar Nusnäs, onze CP om te overnachten. Daar zijn we nummer 3 van 3 en later van 6. Plek vol. Belgen, Nederlanders, Zweden, Fransen. 

foto 536-538-541-542-545-547-548

foto 552-553-565
Km-stand 175051