Woensdag 2 april (dag 19), 18º, zon en wat wolkjes.

We blijven een dagje staan hier. Dit verhaal bijwerken, beetje lezen, beetje niksen. Dus ook niks te vertellen. 
Nou ja, hoe kan het dat we sinds heel lang geen campers gezien hebben op een enkele Italiaan na en op deze CP ineens 3-4 Duitsers landen. Ze hebben niks met elkaar te maken. Puur toeval dus, maar wel raar.
Iets anders. Italianen hebben hier en daar ook stroomproblemen? Hoe anders zijn de uitgefreesde sleuven in het wegdek anders te verklaren. Soms 10cm, soms een halve meter breed. Heel veel, meestal in het rechterspoor en altijd heel slecht gerepareerd. Goed om straks weer alles aan te moeten draaien in de camper.
italianen staan of stonden erom bekend dat ze het met de maximum snelheid niet zo nauw nemen. Of dat de reden is dat het lijkt of de radarkasten in de aanbieding waren? Er is letterlijk geen enkel dorp en geen enkele stad waar je geen kast vindt. Je struikelt er letterlijk over.

foto 438. Zo ongeveer naast de camperplek.

Donderdag 3 april (dag 20), 21º, zon.

foto 440

Dan zien we uit het platte land een prachtige, imposante, villa opduiken. Van heel ver af te zien. Dichterbij gekomen wordt het nog indrukwekkender. Buitenom zijn spiksplinternieuwe parkeerplaatsen aangelegd. Het moet hier in het seizoen stervensdruk zijn, maar nu gelukkig niet. Aan een deel wordt druk gerestaureerd zo te zien. De familie Manin liet het huis in de 17e eeuw bouwen en heeft het later in de loop der tijden steeds verder uitgebreid. Veel geschiedenis hier: de laatste Doge van Venetië woonde hier. Maar ook Napoleon die hier in 1797 woonde en zijn hoofdkwartier had tijdens zijn veldtocht naar Italië. Zijn privé-kamers zijn de enigen die bewaard zijn gebleven. Wel zeker de moeite waard is de kapel direct rechts op het binnenplein.
De vrede van Campoformido is hier getekend waarbij delen van het Venetiaans gebied aan de Oostenrijkse Habsburgers toegekend werden.

foto 441 / 468

Wij zoeken de CP in Palmanova op en lopen van daaruit de stad in. Een heel bijzondere stad. Op het einde van de 16e eeuw werd deze stad gepland incl. de versterkte wallen en stadspoorten rondom. De bedoeling was om er 20.000 mensen te huisvesten. Maar, niemand wilde er wonen. Wat moet je daar ‘in the middle of nowhere’? Zelfs strafgevangenen die amnestie en land aangeboden werden wilden niet, beducht om uiteindelijk als kanonnenvoer te moeten dienen. Zo’n versterkte stad is natuurlijk een uitdaging. Enfin, de foto’s vertellen het verhaal. Overigens wonen er tot op heden nog steeds maar 5.000 mensen.

foto 471 / 503

De CP stelde niet zoveel voor daar, maar was wel bezet en daarnaast nog een paar extra op het parkeerterrein van de tennis- en voetbalclub.
km 183645

Vrijdag 4 april (dag 21), 22º, zon.

In Strassoldo liggen 2 kastelen bij elkaar: Castello di Sopra en Castello di Sotto. Het boven- en benedenkasteel. Geen idee welk is wat, maar het levert wel heel schilderachtige plaatjes op. Het geheel is al meer dan 1000 jaar in het bezit van dezelfde familie die er ook voor gezorgd heeft dat het middeleeuwse complex nog bijna compleet bewaard is gebleven. 

foto 505 / 524

Tweede stop vandaag is Acquileia. Eerste inwoners dateren van 181 v.Chr. Nu een klein dorp met 3500 inwoners en een heleboel Romeinse opgravingen. Ooit was het een metropool waar 200.000 mensen leefden en was het de vierde stad van het Romeinse Rijk. Opgravingen zie je overal langs de weg liggen en zijn niet interessant. Dat is de kerk die rond 1030 gebouwd wel zeker wel. Daarvoor stond er ook al een kerk en de resten daarvan zijn toen opgenomen in de kerk zoals die er nu nog staat. De basiliek is 65 meter lang, 30 meter hoog en biedt plaats aan 10.000 mensen. In de kerk is een glazen rondgang gebouwd over de 100 jaar geleden teruggevonden originele mozaïekvloeren uit de begintijd van het christendom.

foto 526 / 552
km 183685

Zaterdag 5 april (dag 22), 22º, zon.

Naast de CP in Staranzano waar we vannacht stonden met plaats voor 4 campers, lag een terrein waar wel 100 collega’s hun voertuig gestald hadden. Vrijdagavond en zaterdagmorgen werd er diverse uit het vet gehaald. Prima weertje om een weekendje ergens heen te gaan. Gisteren was het ook al behoorlijk camper-druk aan het worden. Nog steeds alleen maar Italianen. 
Wij zijn nauwelijks onderweg of het platteland is weg en bevinden we ons in het karstgebergte. Een sterk heuvelachtig landschap gemaakt van uitgespoelde kalksteen. Een gebied waar de grootste onderaardse grotten ter wereld zijn. Wij gaan over de ‘mooiste kustweg ter wereld’ (volgens ons reisboek) naar het zuiden: Triëst. 
We zien wel steeds dat we aan de kust zitten. Zou je het niet aan het water zien, dan zie je het wel aan het drukke verkeer. Het is weekend en dus iedereen in de auto en naar de kust. Voor het eerste sinds lang moeten we weer eens een haarspeldbocht door. Blijkbaar zijn we ongemerkt omhoog gereden en moeten nu zakken naar Villagio de Pscatore. Helemaal aan het einde van de gigantische parkeermogelijkheden zijn nog enkele plekken vrij. Even stoppen en dan verder.

foto 562

foto 563-564

foto 566-570

Onderweg doen we nog een poging om Castello Miramar te bekijken, maar het blijft bij een poging. Het is er ontzettend druk en passeren op de toegangsweg is bijna onmogelijk. We laten het dus bij een foto vanaf de kustweg.
Triëst wordt de eerste keer vermeld in de 1e eeuw v.Chr. en wordt na een turbulente (o.a. Romeinse) geschiedenis in de 8e eeuw door Karel de Grote als bisschopsstad benoemd. In 1203 wordt de stad door Venetië veroverd. Daarna stelden ze zich in 1382 onder gezag van Oostenrijk. Pas in 1918 werd Triëst Italiaans. Na WOII was er strijd tussen Joegoslavië en Italiê wie de stad kreeg. Tot 1954 werd het probleem opgelost door er een ‘vrij territorium’ van te maken. Daarna kwam de huidige situatie: Triëst werd Italiaans.
We rijden dwars door de stad naar Muggia en vinden daar aan het water een prima plekje, notabene naast een Nederlander. De eerste die we zien sinds ons vertrek. Wat we zien in Triëst is de ‘normale’ grote stad, zeker voor een zaterdag. Druk, druk, druk.

foto 571-572-574

We vinden wel een aardige CP waar het echter tegen de avond ontzettend hard begint te waaien: vlg. de weerapp 100 km/u

foto 576-577
km 183739

Zondag 6 april (dag 23).  Storm met wind tot 100km/u vlg. de weerapp. Zon, 14º.

Omdat het nog steeds zo ontzettend hard waait en omdat we daar al eens eerder minder goede ervaringen mee gehad hebben, besluiten we nog niet te vertrekken. De voorspelling gaf aan dat het tegen 14 uur veel minder zou zijn maar dat duurde ons uiteindelijk te lang. Tegen 11.45 gaan we toch maar op pad: via Muggia met een grote bocht terug naar Triëst. Tot Muggia gaat alles prima, maar dan, steile smalle weggetjes bergop en weer af. We hebben het gevloek van de tegenkomende en achter ons hangende Italianen gelukkig niet gehoord…….

foto 579-581-585-586-588

Niet helemaal bij toeval, soms moet je plannen, rijden we tussen 12 en 3 in Triëst rond met als richtpunt de kathedraal van San Guistino. Nu ligt iedereen te pitten of zit te schransen. Nauwelijks verkeer in de stad.

foto 589-590-596-597-600

De stad is verder niet bijzonder, alleen erg groot. Fijn dat de mensen ons de straten bijna alleen laten gebruiken. Diegenen die niet thuis zitten, zijn àlle inwoners met kinderen. Die zitten namelijk allemaal bij de McD waar wij op deze zondag eindelijk weer eens een frietje willen scoren. Tel daarbij het gedoe op om met de camper in de buurt te komen en je bent zo een uur verder.
Nu is goede raad duur. Er zijn bijna geen CP in de buurt en daar zit ook nog eens niets goeds bij. Zodat we uiteindelijk in de bergen op een P-plaats belanden bij het monument van Basoviza. Eenzaam en alleen waar we uiteindelijk nog een beetje opschuiven om in de windschaduw te komen. Het waait nog steeds flink.

foto 602-605

Maandag 7 april (dag 24).  Zon. Afgelopen nacht was het 0º, overdag 14º met een koude wind.

Het kalksteengebergte hier is niet vriendelijk voor de flora. De bomen en struiken zien er allemaal nogal schäbig uit. Zoiets van ‘we doen ons best, maar het lukt niet erg’.

foto 608-610-612
Ons routeboekje geeft aan dat er in Redipuglia een oorlogsmonument is. Zeer indrukwekkend zo blijkt. Enorm.

foto 616-618-620-622-629-630-631
Het land is vlak met soms wat verhogingen. Dat kun je soms ook zien aan het water dat altijd het laagste punt opzoekt.

foto 633

En dan komen we in Goritzia aan, ook wel Görtz genaamd. Let op de uitspraak! We willen parkeren op de CP die vlakbij het centrum ligt, maar die wordt op dit moment gerenoveerd. De plekken waar je toch nog een camper kunt plaatsen zijn bezet. Dus gaan we zelf de stad in en vinden een parkeerplekje aan de rand van het centrum waar we door een mevrouw gewezen worden dat het daar niet mag, maar en stukje verder wel. Parkeren kost € 0,80/uur. Kun je toch niets van zeggen?

foto 636 / 658

Aan de andere kant van het centum vinden we ook een prima CP met heel veel ruimte. Geen idee waarom iedereen op die andere plek wilde staan.

foto 661

Dinsdag 8 april (dag 25).  Zon, 14º met een koude wind.

Eerste actie vandaag: tanken in Slovenië. Ongeveer 1 km rijden en bijna 2 duppies/liter goedkoper.
Eerste doel is een mooie tuin met rododendrons en azalea’s. Bordjes volgen en omhoog. Mmm, wel smal hier. Waar het breder is staat een auto. Dan staan we voor de ingangspoort. De weg gaat nog smaller verder en ook verder omhoog en zo ver je kunt zien smal en nog smaller door de geparkeerde auto’s. Er zit niets anders op: een dikke 500 m achteruit terug. Mensen die naar boven lopen vragen om even te stoppen zodat ze niet tussen auto en muur gemangeld worden. Het busje dat als we bijna op het einde gekomen zijn naar boven wil: terug!
Tuinen hebben we niet gezien.

Alles weer gelukt, zweet afgeveegd en naar een groot oorlogsmonument. Zien we bordje ‘obelisk’ staan en draaien we in. Steil, maar goed te doen. Wel raar dat de weg steeds smaller wordt, erg smal zelfs. Dan ineens, zonder waarschuwing vooraf, is de weg afgesloten met een verbodsbord. Naast de werkzaamheden daar kunnen we misschien nog voorbij en dan ergens draaien? Geen goed idee. Hadden we vanmorgen al achteruitrijden geoefend, nu komt het examen: 1 kilometer achteruit. Als we weer beneden zijn is het wel zéér hoognodig tijd voor koffie….
Uiteindelijk vinden we wel het monument nog. Daar kun je niet verkeerd omhoog rijden, maar je moet wel bijna 200 treden omhoog lopen, en terug. De rest van de dag was nodig om bij te komen.

foto 663 / 693
Laatste doel voor vandaag is Monte Quarin, maar de CP daar vinden we toch veel te tochtig, lees koud.
Dus terug naar een mooi plekje dat we voorheen al gezien hadden in Mossa. 

foto 698

foto 700

Er zijn enkele Italianen die het wel leuk vinden om met die ‘Hollanders’ te praten. We krijgen allerlei adviezen over fietsen, wandelen, maar dat is ook het enige wat we ervan begrijpen wat ze allemaal vertellen. Een andere meneer spreekt Engels en daar is hij trots op. Hij vertelt van alles over de streek en ook dat ze hun eigen taal hebben, het Friulisch. En dat is geen !!! Italiaans !!! Volgens hem zouden veel inwoners veel liever bij Oostenrijk horen. Het zal wel iets met het gras van de buren te maken hebben…
’s Avonds zijn we nog getuige van de start en aankomst van een fietscrosstocht voor de jeugd. Leuk om al dat enthousiasme te zien.
km 183919

Woensdag 9 april (dag 26).  Zon en wolken, 16º met nog steeds een koude wind.

foto 703-705-707-708

De Duitsers-buren met hun VW-busje hebben hun huis aan hun zoon gegeven en zijn nu met de camper onderweg, voorlopig voor 1 jaar is de bedoeling. Maar daar moet wel bij gezegd worden dat ze pas 1,5 week onderweg zijn. Hij werkt ’s morgens via internet: verkoop van vloeren en vloerbedekkingen. Rasverkoper die man. Gewoon niet stil te krijgen. Zijn werkmorgen is blijkbaar maar kort want voor 10 uur zijn ze al weg.
De CP ligt overigens aan de Via Delle Fornacci, de straat van de ovens (fornacci … fornuis?) Taal blijft leuk. Een stukje verder zie je inderdaad zoiets liggen.

foto 702

Wij gaan na de koffie op pad naar het Sanctuario Beate Virgine di Castelmonte. Een bebouwde bergtop met klooster, kerk en pelgrimshuis en wat er allemaal bijhoort voor bewoning en leven.

foto 710 / 727

Maar ook gewoon onderweg mooie plaatjes.

foto 729

Volgende stop is Cividade del Friuli. een plaats die al in 46 v.Chr. van Julius Caesar stadsrechten kreeg en Forum Julii genoemd werd.  Uiteindelijk verworden tot Friuli en naamgever van de hele streek. Een zeer bewogen geschiedenis ligt hier. 

foto 730 / 746

We vinden onze CP vandaag in Buttrio, evenals een pizzeria.

foto 749
km 183980

Donderdag 10 april (dag 27).  Zon, 18º met nog een frisse wind

Eerste plaats waar we vandaag komen is Udine. Een heel grote stad met onvoorstelbaar veel geparkeerde auto’s. Echt nog nooit gezien. Er is letterlijk nergens meer een leeg plekje te vinden. De auto heeft hier volledig bezit genomen van de hele stad. Of het er aan ligt dat parkeren te goedkoop is? Tarieven zien we op bordjes voorbij komen van € 0,40 en € 0,60 /uur, behalve tussen 12 en 15 uur, dan is het gratis. Dan ga je dus als werknemer met de auto naar stad en pleurt dat ding de hele dag ergens neer. Als wij hier iets te zeggen zouden hebben….

foto 750-751-752-753

We crossen met de camper dwars en heen en terug de hele stad door en zien er zo toch wel wat van. Parkeren is echt onmogelijk, tenzij je een heel stuk buiten het centrum gaat. Dat proberen we, komen op een officiële CP terecht, staat die vol met busjes en een paar niet betrouwbaar uitziende figuren.
Dus, terug de route op. Veel mooier. Ineens valt op dat de druivenranken groene blaadjes hebben. Het lijkt wel tovenarij, gisteren niets, vandaag overal.

foto 755-758-759-761-762-763

Vele km’s slingerend door de bergen brengen ons bij de CP die we uitgezocht hebben, de Grotte Villanova bij Lusevera, maar die vinden we niet goed, dus door naar Tarcento. Een hele leuke plek bij het riviertje die we bewonen met 1 Italiaanse buurman.

foto 765-766

foto 770-771

Dat we buiten het seizoen zitten, heeft voor- en nadelen: de plek bij de grotten was een beetje sinister en deze plek zou normaal gesproken vol staan.
km 184051

Vrijdag 11 april (dag 28).  Zon, 18º met nog een frisse wind.

Het landschap waar we hele tijd doorheen rijden vormt de verbinding tussen plat land en bergen. Veel wijnbouw en dan ineens heel veel gewone landbouw. Een paar km verder alleen maar rotsen en diepe kloven. 

foto 722

Eerste doel vandaag is Colleredo di Monte Albano. Een gigantische (gedeeltelijke) kasteelruïne die bij de aardbeving in 1976 behoorlijk verwoest werd. Het heeft tot 2012 moeten duren voordat men er klaar voor was om alles weer te herstellen. Hoe lang het gaat duren is niet duidelijk, maar wel dat het nog lang niet klaar is.

foto 773-774-775-777-778-780

Er is een hele mooie CP hier maar het is pas half een, toch te vroeg om al te stoppen vandaag. Dus maar eerst een boterham en dan verder naar San Daniele del Fruli. Een mooie plaats met ongekend steile straten ìn het dorp. Meestal is het dorp grotendeels vlak en de hellingen liggen rondom.
Naast de parmaham is de ham uit dit dorp heel beroemd. Iedereen in Italië weet dat!

foto 787-788-789-792

Eigenlijk was dit de CP voor vandaag en we hebben hier ook even geparkeerd. Maar 1. de plek was echt helemaal niks en 2. was het een heel eind en heel steil naar boven lopen. 
Dus verder naar een volgens de beschrijving prima CP in San Francesco. En dat zou ook zo geweest zijn, ware het niet de de plek gerenoveerd werd en helemaal afgesloten was. Goede raad is duur: de volgende is nog eens 30 km. Dus eens kijken wat er verderop langs het grindpad nog mogelijk is. En ziedaar.

foto 803-804-806
km 184123

Zaterdag 12 april (dag 29).  Strakblauw 24º.

Het lijkt alsof het steeds hetzelfde is: ‘gewoon’ een mooie route. Maar niets is hetzelfde: steeds andere mooi uitzichten. eigenlijk moesten hier tientallen foto’s staan, maar zoveel ruimte is er nu ook weer niet op de site.

foto 810-814-818-825-827

Dan komen we in Gemona, de stad waar op 6 mei 1976 een aardbeving was met kracht 10. Bijna 1000 doden, 45000 mensen dakloos. Wederopbouw werd voortvarend opgepakt, maar niemand kon toen weten dat op 5 en 10 september de aarde nogmaals beefde met vrachten van 6,5 en wederom 10. Vele eerder beschadigde gebouwen stortten alsnog in, herstelwerkzaamheden moesten weer opnieuw beginnen en nogmaals 35000 mensen verloren have en goed.
Intussen is er bijna niets meer van te zien. In de dom staan de pijlers nog een beetje scheef en van een kerk uit de 15e eeuw staat alleen nog een stukje voorgevel. Aan de burcht wordt nog steeds gewerkt.

foto 831-832-833-834-835-841-846-849-850

Tegenover de dom is een leuk terrasje. In de zon genieten we van een cafe lungo (=espresso) en een cappuccino voor het luttele bedrag van € 3,20 totaal. Hoe kan dit toch?
Een camperplaats zoeken is vandaag heel moeilijk. Er zijn er niet zoveel en overal is wel wat: gesloten, parkeerplaats vol vanwege een groot feest in het bijbehorende restaurant, helemaal alleen tussen heel veel vrachtwagens enz enz. We moeten doorrijden tot Tarvisio en daar komen we pas om 18 uur aan. De ‘normale’ stoptijd ligt altijd tussen 14.30 en 16 uur. Op zich een prima plekje en een restaurantje vlakbij. De andere camper is van een hele aardige Tsjech met hond die in Sicilië geweest was en nu onderweg naar huis. De hond jankte heel verdrietig toen wij ’s morgens vertrokken.

foto 861-865-870
km 184239

Zondag 12 april (dag 30). Gen zon-dag vandaag: regen, guur en 12º

Enfin, aan het weer kunnen we niets veranderen. In de app is te zien dat er regen op komst is en dat wordt ook waargemaakt.Toch is de route weer mooi. We passeren Lago del Predil en staan dan ineens aan de Sloveense grens. Aan de Italiaanse kant 2 ‘pliesies’ die we vragen hoe dat kan. We moeten naar Sella Nevea, zou het kunnen dat we een stukje door Slovenië moeten. Auto aan de kant, kaart raadplegen. Kaart ? Ja, want natuurlijk heb je op zo’n cruciaal moment geen ontvangst. Enfin, die 2 politiemensen gevraagd. Maar die spreken alleen Italiaans en zelfs de plek op de kaart aanwijzen levert niet op of we nu wel of niet terug moeten rijden. Ze hebben waarschijnlijk nooit aardrijkskunde gehad op school.
Vroeger heeft het hier wel geknald, te zien aan de verdedigingswerken. 

foto 877-879-880-881

Positief punt: na verloop van tijd, als we steeds lager komen, wordt het weer ook weer wat beter.

foto 885

In Tolmezzo vinden we een CP, maar voordat we er echt gaan staan rijden we nog het dorp in.

foto 888-889-890
km 184322

Maandag 13 april (dag 31). Tot in de middag droog en 15º

Als we ’s morgens wakker worden loopt de kale, lege zandvlakte in Tolmezzo die onze CP was langzaam vol. De grote P-plaats ernaast is al vol en even later ook onze hele plek. Tijd om te vertrekken en de lokalo’s hun ruimte terug te geven.
Een stukje verder verlaten we de SS52 en rijden de SP23 op.  SS staat voor strada statale (rijksweg) en SP voor strada provinciale. Je kunt dus verwachten dat de SP wat minder is dan de SS. Maar deze SP slaat alles: ontzettend steil omhoog en omlaag en vele kilometers eenbaans. Gelukkig bijne geen verkeer omdat er ook nauwelijks uitwijkmogelijkheden zijn. Moet je ook meegemaakt hebben. enfin, via Paularo en Paluzzo naar Ampezzo. Een stuk vóór Cortina d’Ampezzo. Leuke CP, maar omdat het nog geen half twee is rijden we, na de hele boel weer bijgewerkt te hebben, door naar Forni di Sopra. Een echt wintersportstadje waar misschien wel ergens een pizzeria of zoiets open is. En ja hoor, een beetje zoeken, maar dan heb je ook wat. Een werkelijk uitstekende, zoals het moet, pizza Capriciosa. Samen met een wijntje…. mmmm
Morgen gaat het langzaam via Oostenrijk weer richting thuis. 

foto 897-898-902-906-909-911-913
km 184430

Dinsdag 14 april (dag 32).  Het heeft geregend van gisteren 16 uur tot vanmiddag 14 uur. Daarna alleen nog een paar buitjes. 15º, maar meer naar boven soms maar 9º.

Tsja, Oostenrijk hebben we niet gehaald. De bedoeling was om over Lienz te gaan maar hebben op het allerlaatste moment, van we recht of links, toch maar over de Brenner terug te rijden. Dat is iets korter, er is een goede mogelijkheid voor een CP in Viliteno/Sterzing. Die kennen we van (m)eerdere bezoeken. Aldus besloten. Ondanks de regen toch een mooie route over de Passo di Croce langs de laatste sneeuw van deze reis. Er wordt zelfs nog geskied.

foto 915-916-918-922-923-924-925-927-928

Op de CP in Sterzing is het best druk. Dat bleek onderweg ook al. Vanaf het moment dat we in Dobiacco op de ‘grote weg’ kwamen hebben we meer campers gezien dan in alle tijd tevoren. Goed, een paar Paasboodschappen doen bij de Eurospar en dan morgen verder.
km 184594

Woensdag 15 april (dag 33). Is het droog? Niet helemaal, maar al snel komt de zon zelfs weer tevoorschijn. 23º

foto 932

Gisteren: van sommige dingen snap je niks. Nog in Italië: over een afstand van een paar kilometer de dieselprijs: € 1,82 (als je bediening wilde + 21 cent), € 1,62 en vervolgens € 1,78.  We hebben ‘m vol gegooid en daar halen we Duitsland dik mee. Daar is de prijs rond de € 1,51
Nogal wat gedubd over de te nemen route. Over Ulm en helemaal de AB7 volgen? Of toch over de AB8 en Stuttgart? We kiezen uiteindelijk voor de laatste, puur omdat we onderweg nog een CP nodig hebben en langs de 7 ligt niets bruikbaars. Maar voordat het zover is, de laatste mooie plaatjes.

foto 934-938-940-941
Op de Brenner is het heel erg rustig, ’n enkele auto. In Innsbruck is er de drukte van de stad en op de Fernpass is het stikdruk. Zagen we gisteren veel campers onderweg, vandaag is het een veelvoud daarvan. De paasvakantie is waarschijnlijk begonnen.
De CP is in Weilheim an der Teck. Prima plek voor 8 euro incl. verzorging, een paar km van de autobaan af. Kun je toch helemaal niks van zeggen? ’t Is de allereerste deze reis die niet gratis is.
km 184930
Morgen de laatste 485 of 500 km, afhankelijk welke route het beste uitkomt.

Donderdag 16 april (dag 34). Weer: zwaar bewolkt, heel erg vochtig, 10º. 

foto 943

De afgelopen weken hebben we weer van alles gezien en meegemaakt: alle soorten weer, van lekker in de zon zitten tot vooral niet naar buiten bbbrrr, heel erg verschillende camperplaatsen, van keurig onderhouden brede wegen tot ontzettend smalle en steile straatjes voorzien van smalle bochten en de nodige gaten. 
En dat was het dan. Behoudens wat behapbare files liep het prima. Autobaan rijden gaat dan weliswaar een stuk sneller als ‘binnendoor’, leuk is het niet meer. Het is druk en vooral de stukken waar flinke hoogteverschillen zitten zoals op de Aichelberg en een groot deel van de A8 voor de A5 zijn dan niet fijn. Vrachtwagens op lage snelheid en (heel) snelle auto’s samen met ons als tussenvorm, dat bijt soms wel.
Wij komen rond half zes thuis aan bij een km stand van 185415 en dan zitten er in totaal 3692 km op. Tijd voor een beurt en herstellen van de GPS in de navigatie. Overigens was Google maps een zeer goede en vooral altijd actuele vervanger.
Volgende reis? Waarschijnlijk Engeland.