Wim Geurts

  • Welkom op mijn site!
  • Reisverhalen
  • Verhalen en gedichten van Mam

2025-2 Engeland midden en noord (5)

Vrijdag 6-6-2025. ’s Nachts wat regen, overdag zon, 15º
We vertrekken met nog wat laatste blikken op Ludlow

foto 382-385-386
In de omgeving van Stokesey zien we het gelijknamige kasteel.

van wie zijn deze graven nou toch ook alweer?

foto 392-393-394-399-400

En weer wat mooie plaatjes van onderweg die de aanleiding zijn van de opmerking dat de grote hobby’s van de Engelsen zijn gras maaien en heggen snoeien. Uitdaging: de heg zo dicht mogelijk op het asfalt laten staan, dwz zéker tot op de witte streep. Gevolg is dat je hier in de wegen niet alleen te maken hebt met blind summits (waarbij je de tegenligger pas ziet als je zelf al over de top bent), blind dips (waarbij de weg zo snel daalt dat je maag blijft hangen), maar ook blind turns. En die bochten moet je rijden met een heleboel godsvertrouwen. Je ziet een paar meter voor je niet of er toevallig een auto dwars staat of een fiets op de weg rijdt. In de rest van Europa wordt overal geprobeerd om de bochten zo overzichtelijk mogelijk te maken, hier is het precies tegenovergesteld.
Tel daarbij op dat hellingspercentages van 14% normaal zijn, een enkele keer zelfs tot 20%.

foto 404-407

Zo komen we toch in Shrewsbury aan en verkennen we de stad.

waarschijnlijk oudste Tudor-houses van Engeland

foto 410-423-426-431-432

Toch weer een kerk, vooral om de glas-in-lood ramen, schitterend!

terecht wereldberoemd

foto 415-417-418
km 186680

Zaterdag 7-6-2025. Af en toe een klein buitje en zon, 17º

Je moet continu zoeken naar een mogelijkheid om te overnachten. Verschillende appjes raadplegen, soms plekken in het boekje opzoeken maar uiteindelijk vind je wel wat. Zo ook in Shrewsbury op de gigantische parkeerplaats vlakbij de voetgangersbrug die naar het centrum gaat. 80p/hour and free between 6pm and 8am. Keurig geregeld!
Minder keurig is dat een stepmobiel niet over die brug kan, maar de volgende brug een stukje verder moet opzoeken. Maar goed, het is allemaal gelukt zoals op de foto’s van gisteren te zien is.

rechts langs de kant stonden wij ook

foto 434-436-439

foto 441-443
Volgend must-have-seen-point is Ironbridge. De allereerste ijzeren brug, gebouwd in 1779. Samen met nog een aantal industriële monumenten en een stuk of 10 musea een toeristentrekker van jewelste.

foto 447-448-450-451-453-458-459-465

drankje misschien?
boekje erbij?
en dan fish-and-chips

foto 461-462-463-466

Een omgeving waar weer eens niets te kiezen is wat betreft camperplekken. We gaan naar Stafford bij een boot-/camperbenodigdhedenwinkel langs het kanaal. De plek zelf is eigenlijks niks, maar voordeel is dat we alles kwijt kunnen en aanvullen. Zelfs de stepmobiel een uur aan de stroom hangen. Prima toch?

foto 469-471 of 474, 472 of 473 en 475-477
km 186765

route 7

Zondag 8-6-2025. Af en toe een paar druppeltjes en zon, 17º

En toen kwam er gisteren nog een trio Duitsers aan: man, vrouw en Griekse hond. Gisteren met de trein door de tunnel gekomen omdat dat het snelste ging want ‘de hond zit niet graag in de auto’. Hele aardige mensen, onderweg naar Schotland.
Onderweg passeren we een heel erg dode elektriciteitscentrale. Behalve de koeltorens en een boel puin tussen het onkruid, niets meer. Opruimen zal wel te duur zijn? Onze route gaat via Burton-upon-Trent en langs Derby, dat nog niet eens genoemd wordt in ons boekje. En dan begint het weer: hoe vinden we een geschikte stopplaats voor vanavond? Als we langer doorrijden komen we in ’niemandsland camperplaatsen’. Dus maar eens kijken of The Ragley Boat Stop is iets. Ja, dat blijkt een heel grote pub met een gigantisch parkeerterrein. Even navragen en jawel, we mogen vannacht blijven staan. Zonder dat erom gevraagd wordt leveren wij natuurlijk wel een tegenprestatie….

foto 478-479-480

Waar de ontvangst hier vaak belabberd is, weten ze wel om te gaan met digitale zaken. Scan de QR aan de tafel, vul je bestelling in en reken gelijk af. Minuten later de drankjes en na en klein kwartiertje het eten. Prima geregeld.
km 186829

Het netwerk in Engeland is over het algemeen heel slecht: maximaal 1 streepje van de 5 van een 4G-netwerk. Deze blog publiceren is dan ook af en toe een groot probleem. Wanneer de volgende aflevering verschijnt….???

2025-2 Engeland midden en noord (6)

Maandag 9-6-2025. Af en toe een klein buitje en zon, 17º

Nauwelijks onderweg zien we de nieuwe centrale opdoemen. Maar liefst 8 koeltorens heeft dat ding, moet een enorm vermogen kunnen leveren

foto 483
We gaan naar Nottingham, kijken of de sheriff thuis is. Robin Hood zit nog in het Sherwood Forrest hebben we gehoord. De stad is gewoon helemaal niks. Het kasteel is onbereikbaar en wat vooral opvalt is dat er rondom nauwelijks verkeer is. Hebben we wat verkeerd gedaan? We zullen het pas weten als we thuis zijn….

overal heel oude kerkhoven

foto 484-485-486-487
Snel weg hier. Volgende doel: Newstead Abbey. Open op zaterdag en zondag en dus alleen buiten kijken, maar dat is wel zeer de moeite waard. Puur engels: een oud gebouw met prachtige tuinen.

Het gras is bezaaid met stront van de eenden en ganzen, gelukkig niet echt op de foto te zien
goed kijken….
en dan is dit het resultaat
toch een beetje een playboy…
zojuist een nieuw beeld geplaatst
komt even kijken of er iets te eten is

foto 488-491-492-493-496-500-501-504-506-507-514-516-517 -518-521-522-524-528-529

Meestal staan er overal schapen, soms koeien en/of paarden en dan ineens scharrelvarkens. Allemaal met hun eigen huisje.

foto 530
Wij gaan op zoek naar Robin in Sherwood Forrest, maar het enige wat we vinden is de boom waaronder zijn ‘vergaderingen’ plaatsvonden. De boom is tussen de 800 en 1000 jaar oud, maar zo te zien wordt hij niet erg veel ouder.

foto 531-533
Onze CP wordt de Church Farm Camping in Matlock. Beetje grote naam voor een enorm scheef grasveld waar je zelf de poort open mag maken en de centjes, hele £ 6 in de brievenbus mag doen. Er komen dwars door de ‘camping’ nogal wat wandelaars ’s avonds langs, zelfs een hele grote groep verkenners of zoiets, wel gezellig. ’s Avonds natuurlijk hartstikke donker en …. nee. niet stil. Het waait zo hard dat de camper als een schip op en neer gaat.

foto 536-539
km 186956

Dinsdag 10-6-2025. Zon en een wolkje, 17º

Matlock Bath is een toeristisch dorpje in een heel smal stukje dal. Naast het riviertje, tussen de hoge rotswanden, is er nauwelijks plaats om te wonen. Het heeft op die manier iets gezelligs en om een of andere reden is het zeer aantrekkelijk voor bikers. Of dat ook de reden is dat hier zo ongeveer om de paar huizen een fish and chips restaurant zit? Niemand weet het. 

de reden waarom Matlock beroemd geworden is: het thermaalbad

foto 543-544-550-553
Er komen nu 2 historische gebouwen op onze route: Haddon Hall en Chatsworth House. Van het eerste gebouw is vanaf de weg niets te zien en het is dus een stuk lopen daarnaartoe. Dan verder naar Chatsworth House. een oprijlaan, zeg maar oprijweg, van enkele kilometers. Prachtig landgoed met hier en daar een boerderijtje. Binnen is het waarschijnlijk ook mooi, maar een entree incl. parkeren ongeveer 80 euro en dat vinden we toch wat te gortig.

ik ka echt niet weg voor jou hoor!

foto 556-559-561-563-566-567-569

Het systeem in Engeland met o.a. National Trust (NT) en Historic Houses (HH) waar je lid van kunt worden voor ong. 160 pond (per paar) en dan gratis naar binnen mag, is hier niet van toepassing. Dit is een eigen stichting o.i.d.. Het systeem an sich is ook niet toeristenvriendelijk. Je moet kiezen tussen 3 grote verbanden en 3 kleinere die allemaal hun eigen gebouwen en landgoederen exploiteren. Vind je er ergens een leuk, blijkt die ineens niet met een van de 3 verbonden en betaal je gewoon goud voor de entree.
Wij gaan via Bakewel en Buxton naar Hope Valley in het Peak District dat de status van een nationaal park heeft.

foto 571-575-579-581

Onze CP ligt vlakbij Castleton, gewoon langs de weg in een prachtig gebied, samen met vele anderen.
We wandelen nog even naar het dorp

foto 585-587-588-591-592
km 187020

Woensdag 11-6-2025. Zon en een wolkje, 24º

Een schitterend gebied.

foto 593-595-597-602-606

Onderweg in Buxton:

foto 607-608-610

En Leek

foto 611-614-615

In Stoke-on-Trent moeten we natuurlijk de Wegdewood fabriek bekijken, de showroom en de winkel. Het wereldberoemde porselein met wereldberoemde prijzen. Kop en schotel vanaf ongeveer £ 80,-

mooie hondendrinkbak £ 170,-
nieuw: £ 26.500
hoofdprijs golftoernooi

foto 618-619-620-623-625-626

Door naar onze CP bij de pub ‘The shroppie Fly’. Mooi moment om op het terras bij het kanaal de dorst te lessen. Later vervullen we natuurlijk met plezier onze morele plicht om de gratis overnachting te compenseren…

foto 633-634-637
km 187132

2025-2 Engeland midden en noord (7)


Donderdag 12-6-2025. Zon en een wolkje, later op de dag wat regen, 20º

Zonder veel hoop gaan we richting Chester: zowel in de app als in ons boekje kunnen we maar 1 geschikte P-plek vinden. En natuurlijk staat die bomvol, zelfs met een livreier aan de ingang: Stop! Full! We rijden nog wat door de stad, maar  het is hopeloos. De enige mogelijkheid is 4 km buiten de stad. Gevolg weer van het bijzonder camper-onvriendelijke Engeland.

foto 638-643-644
Verder naar Liverpool. Het deel onder de Mersey heet New Brighton en wil zo te zien een strand- en boulevardstadje zijn. Parkeergelegenheid te over langs het strand, maar nergens toegestaan om te overnachten. Terug dus… en dan zien we ineens een weg parallel aan de boulevard. Daar mag je wel overnachten, zo langs de straat, voor maaar… £ 20. Als je goed kijkt zie je de zee nog. Verder kaal met helemaal niks. Geen wonder dat hier niemand staat. 


foto 646-647
We gaan net als Ferry, across the Mersey, maar wel onderdoor via de toltunnel. Kost bijna niks (£ 2,30) en als je dat niet wil moet je dik 40 km omrijden. De enige enigszins haalbare CP is op de parkeerplaats van FC Liverpool.

foto 651-652-653
km 187238

Vrijdag 13-6-2025. Zon en een wolkje, 23º

en zo was het afgelopen nacht

foto 654

We hebben een nieuwe indeling gemaakt voor de wegen in Engeland:
1 % is goed
2 % is slecht
96 % is zeer tot uitzonderlijk slecht, afhankelijk van hoe lang de kopjes in de kasten natrillen. 10 minuten is de top.
1 % is de buitencategorie ‘zeer erg maximaal slecht’ (parkeerplaatsen langs de weg)

Maar over die wegen gaan we wel naar het Tate-museum, gelegen in de opgeknapte haven. Zoals overal in Europa doe de oude havens geen dienst meer en worden de oude pakhuizen getransformeerd in hippe woningen en restaurantjes, kunstenaarsateliers en musea. Om daar te komen moet je natuurlijk wel de hele stad door, maar dat gaat prima. Zelfs is er parkeergelegenheid vlakbij waar we door een agent op gewezen worden en het dan niet kunnen vinden. Dus dan maar hier vooraan, totdat die agent komt zeggen dat dit niet goed is, hij heeft toch gezegd achteraan? Maar hij is gelukkig wel zo goed om even die kant op te lopen en dan zien we wat hij bedoelde. Wat voorzichtig manoeuvreren en hij staat voor £ 3,- per uur. Eigenlijk een koopje in deze situatie.


foto 657-659-663-664-667
Maar wat is wel jammer? Het Tatemuseum is wegens verbouwing dicht. Helaas vergeten te vermelden op de site… Een stukje verderop een pop-up met wat onduidelijke werken, helaas. Gelukkig is het Liverpool-museum wel open.

een van de vele oude ‘docks’ (in- en uitladen)
een oud droogdok met boot


foto 671-677-678-682-683

een kunstwerk uit het Tate
Liverpool museum
de Lion, locomotief uit 1838 (gerestaureerd)
enkele bekende Liverpoolers
de pakken van de Beatles
Langs de havens liep een spoorlijn op 4,8 m hoogte omdat het op straat te druk werd. Bedoeld om personeel ye vervoeren.


foto 684 / 714


foto 715-716-718-719
Naar de andere kant van de stad, Penny Lane. Een straat van niks, maar ja.

de straat in….
… en uit


foto 721-722-725-726-727-732
En dan weer helemaal de stad door richting noorden, eindigende op CP in Southport.


foto 737
km 187295

Zaterdag 14-6-2025. Zon en een wolkje, harde wind, 23º

Wat zien we heel weinig?
* Fietsers en motoren. Gezien de toestand van de wegen begrijpelijk. Als je ieder moment in een gat in de weg kunt vallen denk je wel extra na voordat je op 2 wielen gaat. Zelfs maar een enkele scholier heeft een fiets, bijna iedereen gaat te voet of wordt afgehaald.
* Buitenlandse campers

Wat zien we hier veel?
* Mensen met honden, liefst meer dan een. En bij de ijswinkeltjes ook borden met: dog friendly ice-cream, ijsjes speciaal voor honden….. 
* Heren in korte broek. 
* Ganzen en eenden die de camper in wandelen als je de deur open laat. 
* En Porsches, geen idee waarom. Misschien omdat men niet op de fiets wil?

nog even de CP in Southport

foto 738-740-741

tour 9

Eerst doen we bij supermarkt Sainsbury’s onze inkopen. (Parkeren gratis tot 60 minuten. Als je voor meer dan £ x,- koopt mag je 90 minuten blijven). Pal naast de kust rijden we vanaf Southport naar Lytham.

foto 744-746-747
En dan komen we in Blackpool. Volgens ons boekje een synoniem voor massatoerisme: het goedkope reisdoel voor de ‘working class’ en de jongeren-zuipreizen. Overdag nogal ‘schäbig’ en pas ’s avonds enigszins toonbaar. Het stadsbestuur doet er alles aan om het imago op te poetsen, zegt het boekje. Maar daarvan komt vooralsnog niets terecht, zeker niet zolang de straten vol hangen met allerhande kitscherige dingen. Het is een kruising tussen Scheveningen en Las Vegas en voldoet aan alle clichés die je op dat gebied kunt bedenken. Je kijkt wel je ogen uit, dat wel. Je bent nooit meer dan 50 meter van een fish-and-chips winkel weg. De laatste camping-smokings van Europa lopen hier nog gewoon rond.

foto 749-751-757-759-762-763-764-765
km 187370

2025-2 Engeland midden en noord (8)

Zondag 15-6-2025. Zon en een wolkje, 15º


CP Fleetwood
foto 767-768-770-771

De route gaat naat het Lake district, bekend om zijn, inderdaad, meren. Maar eerst komen we in Lancaster. 

foto 774-775-777
Van veraf is het kasteel al zichtbaar en even later staan we voor de poort. Natuurlijk kun je hier niet parkeren, maar na een paar rondjes door het centrum komen we op een niet te veraf gelegen parkeerplaats uit. Stepmobiel eruit, en bergop naar het kasteel. Het laatste stuk is voor dat ding te steil en moeten we meeduwen. Aangekomen bij de ingang worden we welkom geheten door (naar later blijkt) Mark van de security. Niet omdat wij wij zijn, maar omdat het stepje erg interessant is. Hij laat het ding bij zijn hokje zetten en zegt het goed te bewaken, slot is niet nodig. Mooi. Hij wil ook nog even vertellen dat het afgelopen week tijdens het stadsfeest de koning op bezoek was. Foto’s op zijn telefoon waarop hij Koning Charles de hand schudt. Dus zeggen we tegen hem dat hij voor ons vanaf nu Mark King heet en dat wij via hem de hand van de koning geschud hebben. Een grote lach als dank.


foto 781-786-788-790-793-796
We wandelen door de stad terug en lopen nog even in het museum binnen. Beide stelt niet zoveel voor.


foto 800-801-804-807
Als we terug zijn in de camper wordt het een beetje nattig maar het mooie landschap met flinke heuvels maakt het allemaal goed.


foto 808-811
Minder nat is het waar het wel zou moeten zijn: in onze watertank. Dat is en blijft toch een probleem hier. Ogen open houden en kijken of we toevallig een openbaar toilet zien dat open is én een kraan heeft én waar je een slang kunt koppelen of de gieter onder kunt houden. Een beetje geluk: in een van de volgende dorpen vinden we de stadsparkeerplaats met inderdaad een toiletgebouwtje, En er zit ook een kraan in, maar de gieter past er niet onder. Creatief: met een litermaatje de gieter volmaken en in de camper schudden. Duurt even en ongeveer 140 keer op het knopje drukken om de kraan te laten lopen, maar dan heb je ook wat: 40 liter water.
Onze CP vinden we bij The Strickland Arms. Het is er poepiedruk op zondagavond en even nagevraagd: ja we kunnen overnachten op de P-plaats als die vanavond leeg is. Ja hoor, en als we gelijk komen, kunnen we ook nog eten. Geweldig toch? 
Wat is een Sunday-Roast? Nou, dat wat we op het bord hebben gekregen. Beetje onduidelijk wat het precies is, maar een is met porc en de ander met chicken, aardappelen en -puree en natuurlijk de erwten. Die laatste los en in de schaal als peulen, maar dan hele dikke. Ook een iets wat lijkt op een hele grote kop van een paddestoel, maar gemaakt van deeg. Daarbij 4 sausjes: appel, cranberry, mint en knoflook/mierikswortel. Lekker.

Sunday Roast, alléén op zondag verkrijgbaar
en zo stonden we


foto 813-816

Maandag 16-6-2025. Zon en een wolkje, 17º

tour 10/11
Prachtig landschap weer: Kronkelende wegen links en rechts en omhoog en omlaag. Over het algemeen zeer smal en het is heel erg opletten. We zitten echt helemaal in het Lake District.


foto 821-822-824-829
Het Lakeland Motor museum is het eerste doel vandaag. Schijnt wel aardig te zijn vlg. ons boekje. En dat is het understatement van het jaar. Er is ontzettend veel te zien, een feest van herkenning. En het is voorral ontzettend goed onderhouden, geen stofje te zien. Zo schoon en zo mooi hebben we het nog nooit gezien. Vele foto’s, waarvan een hele kleine selectie hier.

een T-Ford als bestelwagen
een Bentley van Malcom Campbell
herinneringen
amfibie auto
een aan de fiets gekoppeld wiel met daarin een benzinemotor
de TT van Man mag niet ontbreken
de befaamde Delorean, gehad uit aluminium
de record-auto uit 1935


foto 833-836-847-850-856-859-861-864
Dan begint het eindeloze zoeken naar een CP. De info van de mevrouw bij de information helpt ook niet echt. Uiteindelijk is het dik 18 u 30 als we langs de weg bij het Coniston Lake staan. Maar dat is dan weer een prima plek.

CP aan het Coniston Lake


foto 872-880-881-883-885-887
km 187575

Dinsdag 17-6-2025. Bewolkt, ’s middags wat regen en later weer zon, 17º

Wat is het toch een prachtig landschap en als kers op de taart de wegen die zich erdoorheen kronkelen. Een achtbaan kan hier de kunst afkijken. Wat opvalt vandaag is dat de wegen ineens goed zijn. Ligt dat aan het district Cumbria of?


foto 888-892-896
In Whitehaven vullen we onze voorraden weer aan, incl. de diesel. Water bijtanken kan niet, is ook niet direct noodzakelijk maar je weet nooit wanneer wel….
Even gaan kijken naar de CP in Workington aan de kust en die bevalt zo goed dat we blijven staan voor vannacht. Dan even een korte omgevingsinspectie doen en ja hoor, een toiletgebouw met kraan. Litermaat en gieter eruit en nu de tank helemaal vol. Genoeg tot thuis.

als je wil opvallen…


foto 899-901-906-909-910.
km 187666


2025-2 Engeland midden en noord (9 en laatste)

Woensdag 18-6-2025. Zon en een paar wolkjes, 19º 

tour 11
Het begint langzaam naar het einde te gaan van deze reis. Een grof plan maken hoe verder.
Maar voordat het zover is crossen we nog door Lake District en steken we de Kirkstone Pass over. En dáárvoor zijn we in Kesnick bij het potloodmuseum waar het best druk is.

foto 911-912 de vele gezichten van de zee

let op het bordje 🙂

foto 914-917-918

foto 920-922 zomaar langs de weg en zomaar bij het museum (Morris bestelwagen)

foto 927-930
De grote doos met -tig onderdelen is waarschijnlijk onbetaalbaar. Wat er bijv. ook in zit zijn 2 replica’s van ‘spionage-potloden’ uit WW II, bedoeld voor de piloten van de RAF ingeval ze zouden neerstorten. Die zijn uitgehold en voorzien van een kaart van Europa en een kompas. Van die originele potloden waren geen tekeningen en/of instructies meer aanwezig waarop vervolgens enkele mensen maanden bezig zijn geweest om die opnieuw te kunnen maken. Problemen waren o.a. de materiaalkeuze om de kaart heel strak te kunnen oprollen en de grootte van het kompas. Dat moest passen in de ring van de gum aan de bovenkant.

foto 932-935-936-941-942-943

De wegen zijn wat beter hier, zelfs op een koffiepauzeplek. Mening bijstellen: in plaats van 1% worden het nu 2% van de wegen die goed zijn.

foto 944-946-951-954-956-958

foto 963-966-970-971

En dan komen we in Carlisle, een kilometer of 15 van Gretna Green in Schotland. Daar hebben we jaren geleden al eens foto’s gemaakt.. De CP is een heel grote P-plaats, langs het spoor. De camperplaatsen zijn zodanig dat we met ons hoofd een meter of 4 van de trein af liggen. En toch geslapen als een os.

onze camperplaats (helemaal links)

foto 974-975
km 187815

Donderdag 19-6-2025. Strakblauw om te beginnen later een paar wolkjes, 22º 

Eerste actie vandaag: een kort bezoekje aan het kasteel van Carlisle. Vooral gericht op militaire zaken, voor ons niet interessant.

foto 976-985

Vandaag gaat de route door Northumberland, deels via de route van Hadrian’s Wall. De noordelijkste verdedigingslinie van het Romeinse Rijk. Keizer Hadrianus bouwde de verdedigingsmuur dwars door Engeland om die verr… Schotten tegen te houden.

Ja en? What do you want?

foto 986

987-992-993-999

Nog even: heeeeel veel schapen hier, heel veel Duitse merken auto’s incl. de Engelse die intussen van Duitse merken zijn,heeeeeel weinig zonnepanelen.
Nu volop prachtige landschappen.

foto 1000-4-5-7-9-13-21

mooi slaapplekje

foto 23

Vrijdag 20-6-2025. Strakblauw om te beginnen later een paar wolkjes, 22º 

Vandaag en morgen reizen we naar de boot in Harwich. Niet veel tijd meer om onderweg nog van alles te zien, maar toch doen we het eerste stuk kalmaan binnendoor.

foto1034-35

Het allerlaatste doel is dan Warkworth met de kasteelruïne. Deze is eigendom van EH = English Heritage en daar mag je gratis in als je lid bent voor £ 170 per jaar per stel. Dan hoef je ook geen £ 4,- parkeergeld te betalen.
Probleem is dat er 3 van zo’n organisaties zijn en daarnaast nog een aantal sites die nergens bij aangesloten zijn en waar je apart lid van kunt worden. Wij volstaan met een paar aardige foto’s.

foto 36-38-42-46
Een groot deel van de route volgen we de Northumberland coastalroute

een ode aan de vele schaapjes: 2 moeders met elk 2 kinderen
een échte coffeeshop
de HOP (hangplek voor oudere personen)

fot 50-51-52-53

Onze CP voor vandaag is The Boat Inn in Doncaster waar de vaste regel van toepassing is: voor wat hoort wat.

eten komt zo

foto 55-56-57
km 188319

Zaterdag 21-6-2025. Strakblauw om te beginnen later een paar wolkjes, 32º  (!)

De laatste dag op Engelse bodem. Waarschijnlijk voor eeuwig. Niet dat we er niet meer naartoe zouden willen. Het is mooi geweest, een prachtig land. In etappes hebben we de afgelopen jaren het hele UK wel gezien: Schotland, Wales, Noord-Ierland (en Ierland) en nu dus Engeland. En het is echt anders dan Europa. Daarbij is het links rijden nog het minste, dat voelt eigenlijk heel natuurlijk aan. 

Wat echt tegenvalt is het rijden over de Engelse wegen waarbij je continu in de hoogste alert-toestand moet zitten. Vooral het ontzettende slechte wegdek waardoor altijd alles rammelt en je soms moet vrezen voor de levensduur van de camper is belastend. 

Vandaag hadden we nog 325 km te gaan. Tijd zat dus schakelen we de motorways (autobaan) uit. Er zitten hele stukken dubbele A-wegen in. Dat betekent 4-baans, maar wel kans op tractoren, plotseling afslaand, invoegend en overstekend verkeer. Wegdek over het algemeen goed. Maar dan moeten we ervan af en een stuk binnendoor naar Harwich, zo’n 50 mijl nog. Daar zaten stukken tussen die de meest negatieve kers op de taart waren die je je kunt voorstellen: zoals die omleiding. Single track, best veel tegenliggers. Onze maximaal haalbare snelheid 15 km/u en dat 10 km lang. De weg zat zo ontzettend vol gaten en flinke scheuren met daarbij verzakkingen (slappe bodem?) van soms wel 20-30 cm, dat sneller rijden niet mogelijk was. En zelfs dan nog hebben we alles in de kasten weer overeind moeten zetten. Conclusie over-all: nog eens naar Engeland? Prima, maar dan niet meer met de camper. Ofschoon…. het was wel een hele mooie reis. Veel gezien, mooie plaatjes gemaakt, goed weer gehad, uiteindelijk allemaal prima camperplekken gehad vaak bij leuke pubs, toch altijd weer een mogelijkheid om grijs en zwart water te lossen en water bij te tanken. Dus, wie weet?

de laatste heggen langs de weg
de laatste herinnering aan de gaten
het laatste kerkhof
wachten……….

foto 159-161-162-166

Zondag 22-6-2025. Het is nog steeds warm, maar vanmorgen wat donder en 3 druppels. Het weer verandert. Verder droog en zon.

De wekker gaat op tijd om voor 8 uur bij de terminal te kunnen zijn. Het is maar een km of vijf, dus dat valt wel mee. Alles gaat dan heel soepeltjes. De dag doorbrengen met lezen, ’n puzzel, van voor naar achter en terug lopen op de boot.

zicht op onze laatste CP in de UK
het uitzicht van de hele zondag

foto 70-74-78-79

Het wordt pas moeilijk als we al lang en breed in Hoek van Holland rijden. Pas op de 6e camperplek die we aandoen is nog plaats, maar dan heb je ook wat. In Spijkenisse. Prima plek met mooi uitzicht over het water.

foto 83
km 188694

Maandag 23-6-2025. 22º

We hebben deze reis blijkbaar een abonnement op harde wind. Ook vandaag gaat de camper weer op en neer, proberende het gevoel van op een boot, zitten vast te houden. Een laatste foto dan maar.

foto 184 het uitzicht naar de andere kant.

En dan is het helemaal afgelopen. Begin van de middag zijn we thuis. Ook weer leuk.
km 18870, totaal 3400 km.

2025-1 Italië regio’s Venetië en Friaul (1)

Zaterdag 15 maart 2025, 10º
Km 181723
Vrijdag vertrekken? Uiteindelijk is het zaterdag als we zover zijn. Zo vroeg ik het jaar schijnt wel het zonnetje, maar er staat ook een heel erg fris windje. Onderweg gaat het prima op een overzichtelijke file bij Frankfurt na. In de lucht is er ook een file zo te zien: achter elkaar komen de dikke brumi’s aangevlogen. Tegen 6 uur zijn we in Grosswallstadt a/d Main en dat ligt precies tegenover…. juist ja, Kleinwallstadt. Dat is overigens het grootste van de 2. Dat wisten we al omdat we een van de vorige reizen aan de overkant gestaan hebben. Om met Drs. P. te spreken ’toen was deze kant de overkant’.
Km 182074

Zondag 16 maart 2025, 10º en volop zon.
Kijkend naar de weerkaart zien we dat we in een hele ‘blauwelucht’ zone zitten. Naar boven toe bewolkt, naar beneden ook bewolkt en nog verder regen en sneeuw. Conclusie: blijven staan en morgen een streepje verder. Pas vanaf dinsdag wil het in Oostenrijk zonnig worden. Dus gaan we proberen om samen met het betere weer naar het zuiden te trekken. Onze enige buurman is ondertussen vertrokken en wij maken een wandelingetje langs de Main met het zonnetje lekker op het bolletje.

we hebben vrij zicht…
…. op de stuw….
…. en de enorme lange hotelboten die langsvaren.


foto 1-2-4-5

Maandag 17 maart 2025, 10º, zon.
Het is gelukt om met de zon mee naar het zuiden te rijden vandaag. Zeker 85% van de tijd schijnt die lekker door. We hebben een mooie route door het weidse en sterk heuvelachtige Bayerische Land. Sommige boeren zijn al bezig aan het voorjaar zo te zien, hun land is al omgeploegd. Ander stukken liggen te wachten op actie en weer andere doen pogingen om het ingezaaide gras uit de grond te duwen. Als je goed oplet zie je af en toe een struik een groen waas krijgen. Het voorjaar is echt in aantocht, maar de temperatuur doet nog niet mee omdat er een heel koude wind waait
We stoppen op een camperplek in Nattheim, niet zo ver af van de döner-kebab zaak!
Km 182278

foto 8

Dinsdag  18 maart 2025, 6º veel zon en veel koude wind.

De routeplanner is ingesteld op ‘geen autoweg’ waarop dat ding ook alle doorgaande wegen vermijdt, zo lijkt het wel. We gaan dus écht binnendoor overal en komen dan zeker gemiddeld 1 auto per 5 minuten tegen. Het gebrek aan personeel overal wordt dus niet veroorzaakt omdat iedereen in ‘n auto zit.
Onderweg ineens vanaf een afstand een zo te zien hele mooie kerk, valt echt op. Het blijkt een Stiftskirche te zijn en is inderdaad binnen erg mooi. 

foto 12-13-14-17-21

Het is een beetje zoeken welke route we moeten nemen omdat de afgelopen dagen in Oostenrijk sneeuw gevallen is. De vraag is dan welke passen open zijn, dat is ook op internet niet helemaal duidelijk. Uiteindelijk kiezen we toch voor de Brenner (is open ‘met hindernissen’), via Garmisch-Partenkirchen en Innsbruck. De route is weer perfect vandaag en eindigt in Peiting bij het Wellenbad dat volgens onze buurman na de renovatie 2-3 jaar geleden gesloten is wegens personeelsgebrek. Heb je het alweer.

CP Peiting

foto 24
Km 182429

2025-1 Italië regio’s Venetië en Friaul (2)

Woensdag 19 maart 2025 (dag 5), gisteren al te zien op de weer-app: zon van Noorwegen tot Noord-Italië.
Het gras was weer wit vanmorgen: nachtvorst! Maar de zon schijn uitbundig en de koude wind is veel minder koud. De temperatuur loopt op tot 12º en dus kun je uit de wind zonder jas buiten koffie zitten drinken. Dat doen we onderweg dan ook, op een parkeerplekje tussen de echte bergen. Dat is het voordeel van geen autobaan en binnendoor, de leuke plekjes. Van de andere kant, het schiet ook voor geen meter op. Nou en?
We hebben de afgelopen dagen stukken van de Romantische Strasse gehad, vandaag zijn het delen van de Deutsche Alpenstrasse die we al eens helemaal van begin tot eind afgereden zijn. 
Kort voordat we Innsbruck inrijden moeten we een berg af met een helling van 16%. Om de zoveel honderd meter is een rem-/uitwijkstrook voor vrachtwagens gemaakt, maar die hebben nog het voordeel dat ze een motorrem hebben die ook echt werkt. Die van ons schiet tekort en uiteindelijk zijn we beneden met erg stinkende remmen. Niks aan te doen.

Innsbruck in de diepte

foto 28-29-32
De Brenner is open met hindernissen vlg. de info op internet. Onderaan staat een bord dat wegens werkzaamheden de wachttijd kan oplopen tot 30 min. En wat is? Kein flaus. Geen sneeuw, weinig verkeer en heel veel politiecontroles. Niet voor ons, wij mogen overal door rijden. De Brenner is sowieso maar een flutpas. Een groot outlet-center en veel andere onduidelijke gebouwen. Enkele km’s verder in Italië ligt Sterzing-Vipiteno en op de P-plaats van de Eurospar mag je overnachten. Dat weten een stuk of 10 (!) anderen ook. Graven in het geheugen en in de oude verslagen bevestigt dat we hier ook al in 2020 gestaan hebben. 
Overigens, op de Brenner autobaan die je vanuit de oude weg vaak ziet, was het file-rijden en daar moet je nog voor betalen ook. Dan zie je waarschijnlijk ook niets van de bouw van de nieuwe basis-tunnel onder de Brenner door: 64 km lang, bespaart bijna 2 uur reistijd en is in 2032 klaar. Bijna 40 jaar na de eerste schetsen.
Na 4 dagen zijn we dan in Italië gearriveerd. Tijd om uit te gaan zoeken hoe verder want daar hebben we nog geen idee van.

mmmmm….
CP Sterzing

 foto 36-37

Het hele route-overzicht. Start in Cortina d’Ampezzo.


Donderdag 20 maart (dag 6), strak blauw, 15º

Vlakbij is een LPG-station. Benieuwd wat de lage temperaturen aan gas gevraagd hebben. Dat blijkt dus ¾ van de eerste fles, bijna 18 liter. Best veel eigenlijk, maar het was wel altijd lekker warm binnen 🙂
Wij gaan naar Cortina-d’Ampezzo vandaag. Het eerste stuk is redelijk bekende weg, o.a. van de route naar Idro. Het volgende stuk levert ook nog wat bekende plaatjes op, maar het derde deel niet. De hele route is prachtig mooi zo door de Dolomieten op. Een omleiding waar we mee te maken krijgen is geen straf hier.
Onderweg veel sneeuw, maar de wegen zijn prima.

foto 40-44-49
In Cortina mag je overnachten op een P-plaats, maar wij gaan eerst nog even naar boven naar de P-plaats bij de Tres Crocci. Prachtig uitzicht, veel skiërs maar vanavond waarschijnlijk stikdonker zonder mede-camperaars. Dan maar terug naar het dorp. Ook heel goede plek.
Km 182740.

CP Tres Crocci
CP Cortina

foto 56-57


Vrijdag 21 maart (dag 7), wat meer bewolking, maar het zonnetje laat zich , 15º

Als we wegrijden door Cortina zien we dat dit toch een hele grote plaats is. Veel gratis parkeerplaatsen overal en allemaal bomvol. Veel skiërs lopend naar en van de parkeerplaatsen en de liften. Met de drukte verder valt het allemaal wel mee. Geen files of opstoppingen. Dat zal ’s winters en ’s zomers wel anders zijn dan nu in het tussenseizoen, op de dag van het begin van de lente. Wij volgen de route naar de ruïne van Andraz. Rechtsaf en dan.. zullen we dat wel doen? Een heel smal weggetje, wel sneeuwvrij. Gokje en dan komen we na 1 km uit op een zandpad. Maar dat durven we niet meer met de camper en willen we niet te voet.

héél hoog

foto 59-64-65

Prachtige uitzichten via Canazei over de Pass Pordoi op 2240 m. Het hoogste punt van deze reis.
Als we daar staan te lunchen komen de skiërs net naast de camper naar beneden. Gebeurd is er vandaag verder niets, alleen de mooie plaatjes die constant te zien zijn. Oh ja, toch wel: zeker 100 haarspeldbochten ‘gedaan’ vandaag.

foto 73-76-79-81

We passeren het Lago di Fedaia. Dit stuwmeer kan wel tot in juni bevroren zijn. Aan de andere kant daarvan, je moet dan over de stuwdam rijden, ligt een prachtige camperplaats. Maar helaas. Na 50 meter is vanwege de sneeuw nog alles afgesloten.

foto 87-88

En verder naar beneden tot de CP.

foto 91-92-94-95

onze camperplaats

foto 96-97

km 182845

Zaterdag 22 maart (dag 8), laaghangende bewolking, soms té laag (regendruppels), 10º

Bezienswaardigheden zijn er niet, maar het gaat uiteindelijk zeker ook om de route. Ondanks het mindere weer blijft het mooi.
We gaan richting Longarone en daar hangt een verhaal aan. Na jaren van onderzoek en protesten werd er in 1957 een bouwvergunning gegeven voor een stuwdam in de Vajont, bedoeld om o.a. de stad Venetië van voldoende stroom te voorzien. Kritiek punt was de stabiliteit van de wanden van het dal. En inderdaad, al in 1960 stortte 700.000 m3 rotswand in he stuwmeer. Dat ging nog net goed zonder al te veel schade. Een onderzoek van de Universiteit van Padua wees uit dat het verder geen kwaad kon. Dat bleek later niet te kloppen. Op 9 oktober 1963 ging het ècht fout: 270 miljoen m3 rots, bijna 2 keer de inhoud van het stuwmeer, stortte in het water. Gevolg was een gigantische vloedgolf die in het dal alles wegvaagde alsook het verderop gelegen stadje Longarone. Bijna de gehele bevolking, 2000 mensen, vond de dood. Slechts enkele kinderen werden gered. Intussen is de stad weer helemaal opgebouwd en de stuwdam staat er nog gewoon te staan, verworden tot een zinloze betonnen muur.

een ‘niet meer’ stuwdam
een ‘gezellig’ tunneltje
een ‘waar is het water’ rivier

foto 98-100-103
km 182931

2025-1 Italië regio’s Venetië en Friaul (3)

Zondag 23 maart (dag 9), regen/geen regen?, 12º

foto 105-114-115

Nadat we gisteravond bij de overbuurman een pizza gehaald hadden is er ’s nachts nogal wat water naar beneden gevallen. Blijven de buien nu weg of niet? We besluiten te blijven staan en zien dan overdag af en toe het zonnetje en soms wat druppels. 
We staan hier wel bijzonder luxe, samen met nog een paar anderen: de plek is gratis en alle andere voorzieningen ook, zelfs gebruik van elektriciteit. Hoe is het mogelijk toch?
Dan maken we een wandeling het stadje in waar op deze zondagmiddag iedereen slaapt of weg is.

foto 108-109-110-111

Maniago is de plaats waar 70% van alle in Italië gebruikte snijwerktuigen gemaakt worden. Een daaraan gewijd museum is de moeite waard om te bezoeken. Het maken van die messen (en scharen) is al een bijna 800 jaar oude traditie. Op enig moment was er in bijna elk huis messenfabricage. Interessant museum waar we onthaald worden door een heel enthousiaste jongedame. Omdat wij al 75+ zijn hoeven we geen 8, maar slechts 4 euro entree te betalen. Die korting en nog een beetje besteedden we zodra we buiten kwamen aan een lekker Italiaans ijsje. 

de hele messenfabricage (van vroeger) in 1 beeld

foto 113

Maandag 24 maart (dag 10), volop zon, 18º

foto 124

Eerste doel vandaag is het Castello van Maniago. Dat was gisteren te ver lopen, dus nu dan maar met de camper. Maar zelfs vanuit de toegangspoort blijkt het een schier onmogelijke opgave om helemaal naar de ruïne te lopen. Maar het lukt Thea dan toch.

foto 116-118-119-120

Na wat gekronkel door de stad vanwege de maandagmorgenmarkt, langs de door de drukte onbereikbare duomo, zijn we op weg naar Spilimbergo. Een stad bekend om zijn mozaïeken. Er zijn zelfs mozaïekscholen om het vak te leren. Niet dat dit veelvuldig in de stad te zien is, behalve het ‘gewone’ werk dat iedereen wel kent. Een enkele etalage met mini mozaïekkunstobjecten. In de duomo ligt ook zo’n vloer.  En we ontdekken nog ergens een gevelplateau.

foto 125-126-127-130

Op de binnenplaats van het castello kun je nog wat mooie muurschilderingen zin.

foto 133-134-136

We slenteren nog even door de stad.

foto 137-138-139-143-146

We gaan verder naar de CP van Valvassone. En daar is alweer alles gratis. Onvoorstelbaar.

foto 147-148
km 182972

Dinsdag 25 maart (dag 11), volop zon, 20º

Vanaf de CP lopen we naar het dorp, gelukkig niet al te ver. Volgens de beschrijving is er nog steeds de middeleeuwse structuur en in de praktijk zien we dat dat no steeds zo is. Gelukkig voor de mensen daar zijn wel alle huizen op de stand van vandaag gerenoveerd. Mooi dorp.

vroeger het riool??
uit de klauwen gegroeide druivenstruiken
mooie toegangsdeuren van de kerk

foto 151-153-154-155-157-158-160-162-166-169

Na een espressotje op het terras (espresso en cappuccino samen € 3,30!) gaan we terug naar de camper en vertrekken richting Pordenone. Een heel mooi stadje blijkt en wat ook mooi is, een parkeerterrein tegen het centrum aan waar zelfs nog plaats is. Als we, voordat we het centrum in lopen, nog even een boterham eten zien we de parkeerwacht kritisch rondgaan. En hij heeft geen pardon in Pordenone: geen P-schijf, dan een boete.

foto 173 het lijkt wel of we in Noorwegen zitten

foto 175-176-177-184-185

Voor onze overnachtingsplek reizen we naar Sarmede. Een plek waar de slagboom weg is en de parkeerautomaat kapot. Maar voordat we daar aankomen zien we het in de verte regenen. even later zien we de gevolgen: enorme waterplassen, volle beken, bloeiende tulpenbomen die ineens heel veel bloemen kwijt zijn en een laag hagel overal. Dat hebben we dus net gemist, gelukkig.

foto 190-191
km 183038

2025-1 Italië regio’s Venetië en Friaul (4)

Woensdag 26 maart (dag 12), volop zon, 17º maar ook wat buien.

De keuze vandaag voordat we aan tour 11 beginnen: route 1 of route 2? Route 1 gaat vooral door de velden druivenstokken waarvan o.a. de grappa gemaakt wordt. Niet zo interessant om naar te kijken, alleen om te drinken. Dus gaan we voor keuze 2 die vooral door de randen van de bergen gaat. 
Maar eerst naar Vittorio-Veneto……

foto 192-194

Naast Lago di Santa Croce…………

foto 197-199-202

Nog noordelijker via Monte Nelle Alpi naar Belluno.
Wat valt onderweg op? Veel vervallen woningen en bedrijfsgebouwen, half ingezakt en niemand die de moeite neemt om dit af te breken en op te ruimen. 
In Belluno parkeren we op een heel groot terrein onder aan de voet van de stad. Van daaruit gaat het met 3 enorme roltrappen naar boven de stad in. En rondslenteren om de zaak te bekijken. Belangrijkste gebouw, de kathedraal, is tot 29 maart gesloten omdat alle ‘heiligheden’ vernieuwd en dan op de 29e opnieuw ingewijd worden.

en dat drie keer achterelkaar
de kathedraal
de camper staat er ook op…..

foto 207-210-213-314-215-216-223-225-226-227-228-230-231-232

Dan gaan we op weg naar een CP. Veel keuze is er niet echt en dus kiezen we de verkeerde: een grote P-plaats bij een brouwerij. Verder. We volgende de route via Google-maps. Onze eigen navigatie heeft geen GPS-ontvangst meer en kan thuis pas gerepareerd worden.
We worden een binnendoorweg op gestuurd. kilometers kronkelig lang, traktorbreed en net tegen het einde aan volledig afgesloten wegens werkzaamheden. Terug. Via een nog mindere binnenweg 5 km naar de hoofdweg.  De 3 auto’s die we tegen kwamen werkten gelukkig direct mee door een passeerplek op te zoeken.
Uiteindelijk vinden we toch weer een prima plek aan de rand van het voetbalveld. ’s Avonds konden we meegenieten met het gejuich of het tegengestelde van de toeschouwers.

prima plek toch?

foto 233

Donderdag 27 maart (dag 13), volop zon, 17º tussen de wolkjes door.

Wat een route weer vandaag. Nauwelijks wat kilometers onderweg is het al nodig om uit het raam te hangen om te kijken of het allemaal wel paste. Prachtige vergezichten en leuke dorpjes. Een gebied waar heel lang geleden bayerische Duitsers neergestreken waren. De taal die toen gesproken werd is intussen bijna helemaal weg. Enkele personen kennen ze nog. Hier en daar zie je nog wat tekens van dat verleden. Een bar die ’Stube’ heet of accenten op de letters zoals bij de ü, wat ze in het Italiaans niet kennen.
De portie haarspeldbochten is vandaag weer behoorlijk in de weg naar Enego en verder naar Asiago. Dat levert weer heel mooie plaatjes op.

verdedigingswerken in de bochten
zoom in

foto 236-237-238

Tijdens deze route vandaag voelen we een heel aparte sfeer, vreemd maar niet onprettig. Of het aan het landschap ligt? We constateerden al eerder dat alle berg-omgevingen waar we geweest zijn allemaal hun eigen karakter hebben. Dat geldt zeker ook voor deze Dolomiten maar verklaart niet de aparte sfeer hier.

Enego.

foto 243-245-248-252-254-255
Asiago

foto 256-257-258
km 183217

Vrijdag 28 maart (dag 14), 17º, druilerig.

Het restaurant hier opende gisteravond na 1800 uur en er kwamen zowaar enkele gasten de berg op. Nadat de duisternis inval liepen er 2 mensen met headlights nog heel lang over de parkeerplaats om de padden die daar liepen over het randje van het veld te zetten naar de vijver.
Toen de gasten vertrokken waren rond 11 uur ging het buitenlicht uit en werd het stikdonker en nog stiller. Tot tegen 8 uur ’s morgens enkel mensen op het idee kwamen om de houtversnippermachine aan te zetten. Geen takken, maar hele boomstammen gingen erin. Tegen 9 uur waren ze ervan overtuigd dat wij wakker waren en zijn ze weer vertrokken.

’s morgens regen

foto 261-264

Het bleef een beetje druppelen tot we in Thiene waren. 

contrast tussen oud en nieuw

foto 268-270-272

Een rondwandeling door de niet zo beduidende stad en een echte Italiaanse hotdog verder gaan we weer de route op. En wat voor een. Heel veel haarspeldbochten en maar op enkele plaatsen ruimte om te passeren. Dat gaat allemaal goed totdat we in Recoaro komen: oponthoud in het dorp. Ook daar is het smal en hebben 2 auto’s geprobeerd elkaar te passeren zonder schade, maar dat mislukte. Met wat passen en meten komen we er langs en zijn even later op de CP in Valdagno. Stelt niks voor maar er is verder geen alternatief in de buurt dus doen we het ermee.

foto 273-274-277

km 183302

2025-1 Italië regio’s Venetië en Friuli (5)

Zaterdag 29 maart (dag 15), 17º, hele dag regen. Niet veel maar gestaag.

Onze CP lag pal naast de atletiekbaan en de sporthal. Weinig trainingen vandaag en het enig geluid waar we ‘last’ van hadden was de regen die in de loop van de nacht begon te vallen. En vervolgens niet meer stopte tot de volgende nacht. 
Voordat we wegreden nog even grijs en zwart water geloosd. Wit water pas ergens op een volgende stop te krijgen.

We gaan naar Montecchio Magiore. De plaats ligt in het dal, maar daarbovenuit wijze 2 kastelen: dat van Romeo en dat van Juliette. Die Italianen doen er alles aan om het verhaal van Shakespeare in hun voordeel te vermarkten.

De route via Applemaps geeft aan: rechtdoor. Het lijkt wat smal daar, maar allee. Na de nauwelijks haalbare krappe eerste bocht staan we voor een zeer steile helling. Terugzetten is geen optie: die bocht vooruit ging nog, maar terug kun je vergeten. Oké, volgende heel smalle bocht en nog een steilere helling. Percentage is minstens 25. Het is zweten hier en nu maar hopen…. te laat. Staat ineens een auto voor ons en die mevrouw duidt aan dat we er langs moeten. Zal wel, maar dan moeten we wel de camper een halve meter smaller maken. Enfin, zij terug en een open plekje op. Maar dan moeten wij weer aanzetten om van de plek te komen en dat gaat niet helemaal goed. Het is zo steil dat de koppeling gaat slippen en begint te stinken. Melding op het dashboard: ‘koppeling te hoge temperatuur’. Even wachten, héél voorzichtig aanzetten en honderd meter verder vooral niet stoppen bij het stopbord en op hoop van zegen de weg op. Ging goed. Poeh, dat was echt zweten!
Boven aangekomen zien we nog 2 andere campers die dus een andere route hadden gereden. De volgend keer gaan we zo’n smal en ontzettend steil straatje niet meer in!!!

herdenkingskapel voor gevallen alpinisten…
… en monument

foto 281-282

het kasteel van Romeo
en dat van Juliette
en dit ligt ertussen

foto 280-283-284

In de stad belanden we toevallig ook nog bij de duomo.

foto 291-295

Dus, we hebben weleens, na dagen niet, andere campers gezien. Italianen want buitenlanders zijn gewoon afwezig: geen enkele in onze buurt geweest sinds het vertrek.
Helaas is de Fondanzio Bisazza met mozaïekkunstwerken gesloten. En dan is goed raad duur: wat doen we qua route en CP.
We vinden dan een plek van niks in Altavilla Vicentina, goed om te slapen en dan  morgen snel verder.

Zondag 30 maart (dag 16), 17º.

Onderweg is alles plat, maar vaak zijn in de verte de bergen met de witte toppen nog wel te zien. 
Wij gaan naar Vicenza en dan eerst naar het Sanctuario Santa Maria di Monte Berico. En daar is het héél druk. Zoveel mensen en auto’s hebben we al lang niet meer bijelkaar gezien. Boven op de berg aangekomen staan er een paar figuren klaar om je naar een lege parkeerplek te loodsen en daar zijn we blij mee. Ze hebben hun ‘aanwijseuro’s’ verdiend.

Sanctuaria della Madonna di Monte Berico
wie… maakt een foto…
…. van wie….
Screenshot

foto 297 / 319

In de stad zelf is een CP bij het stadion en daar staan een aantal Italianen hun weekend in te vullen. Hele families bij elkaar. Wij lopen de stad in incl. stepmobiel.

foto 321 / 334

Het is er druk. Het mooie weer nodigt uit om de markt, de terrasjes of gewoon ‘de ander’ te bekijken. Na 15 uur openen er ook wat winkels en wordt het nog drukker. Hoogtepunt in de stad is toch wel het Teatro Olympico. Je bent 12 euro voor een ticket kwijt maar het is de moeite waard, schitterend! In ons geval zelfs nog aangevuld met een mooie repetitie van een erg goed orkest.

de ingang naar het theater
let op het perspectief achter het orkest
het perspectief verklaard… in Lego

foto 336 / 372

We gaan terug naar de camper, begeleid door een trommel-orkestje en mooie plaatjes.

foto 373-374

Terug op de CP zien we dat de meeste campers vertrokken zijn en besluiten wij hetzelfde te doen. Maar hoe zt dat nu met betalen hier? We staan eerst voor de verkeerde uitgang, was ingang, en vinden dan de juiste met een betaalautomaat.
Geen tarievenlijst, niet leesbare schermen op de automaat resulteren in een afrekening van € 10,10. En dat voor een paar uurtjes op een troosteloze, rommelige asfaltvlakte. Nou ja.
Onze overnachtingsplek is beter: de grappadistilleerderij van de Fratelli Bonelli. De plek is gratis zonder iets erbij, behalve dan een winkeltje….. De drankvoorraad is aangevuld met een fles grappa rechtstreeks van de maker.

het uitzicht
het achterzicht
de grappa-hemel

foto 375 / 379

km 183374

Maandag 31 maart (dag 17), 20º.

overzichtskaart en routekaart 3

We slaan een hel groot stuk van de route over en rijden via route 3 zelfs Padua en Venetië voorbij. Dat hele deel zijn we al eens ooit geweest en vinden we bovendien te druk. Maar dat geldt niet voor de gebieden waar wij nu overal komen. Plaats is er overal, er zijn geen opstoppingen in de steden en dorpen, er gelden nog geen verboden als in het hoogseizoen enz.
We zitten voorlopig nog in het platte deel van onze rondrit: het stuk tussen de bergen en de zee. Eigenlijk een saaie route.

kleine restanten van de Romeinen
het lijkt een hollands polderlandschap totdat je links aan de horizon de witte bergtoppen ziet

foto 381-382-383-384

Gewoon genieten van wat allemaal voorbij komt op de ingeprogrammeerde route… totdat we ineens voor een wegversmalling staan: brugje afgesloten voor meer dan 2,10 breed en 3,5 ton. Het is er levendig verkeer en nogal een gedoe om een stuk achteruit te zetten en te keren.
En een CP? De ‘buurman’ is een restaurant en die heeft o.a. pizza frutti di mare.

die het breed heeft..

foto 387
km 183510

Dinsdag 1 april (dag 18), 18º, veel zon en wat wolkjes.

Allereerst gaan we naar Caorle en dan blijkt weer eens het voordeel van het voorseizoen. We gaan gewoon met de camper de stad in en kunnen zelfs vlakbij een mooi punt parkeren. Er staat veel politie maar het is onduidelijk waarom.

stuifzandmist

foto 389 / 395

Ook in Portogruaro kunnen we pal naast de stadspoort parkeren. Omdat het tussen 12 en 3 is zonder parkeerschijf of automaat. 

foro 398 / 420

Onderweg nog een stop bij Sesto al Reghena en Cordovado en een brugje afgesloten voor meer dan 2,20 meter breed. een wat minder dikke weg en dus Thea eruit en kijken of het past, En jawel hoor, aan beide kanten hebben we nog 5 cm over. Later hebben we de camper nagemeten: 2,30 meter zonder de spiegels.

een pauw valt niet zomaar (caduti)

foto 424-427-430-435

Waarna we via Latisana terechtkomen op CP Palazzolo dello Stella en daarmee op route 5.  Voor het eerst sinds heel lang een mede-niet-Italiaan-camper, een Duitser. Onderweg naar Griekenland, Turkije, Bulgarije. Enfin over 2 maanden wet hij waar hij geweest is.

foto 436

  • « Vorige
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • …
  • 16
  • Volgende »

Abonneer op nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van nieuwe verslagen
Loading

Het laatste bericht was op:

maart 2026
M D W D V Z Z
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
« sep    

Copyright Wim Geurts © 2026 ·